TWINTIGSTE ZANG. 



51 



geest. — Met verdubbelde drift en wonderbare krachten dringt de held naar 't 

 midden door, en rigt zich naar de plaats van SoEJODaNa, terwijl een digte 

 regen van pijlen op hem nederstort, 



13. SiNDOE-RaDja^ ziende, dat LAKSMaNa gesneuveld is * door de woede 

 van Parte's zoon, die, zelfs stervende, SoEJonaNa met zich wil doen val- 

 len, SiNDOE-RaDja Snelt hem tegen, en legt een' pijl op den boog. Het schot 



14. gaat af, en treft Abimanjoe. * Tegelijk reppen zich de Kor aw a's, om 

 hunne pijlen af te schieten. Vermorseld storten de paarden neer; de wagen 

 wordt van rondsom bestormd; de pijlen vallen aanhoudend van regts en links ; 



15. de aanvallers dringen nader, en geen enkel schot mist zijn doel. *PAE,Ta's 

 zoon wordt met wonden overdekt, op de borst, op den rug, in de armen en 

 schouders, in de dijen en de ruggegraat. Maar ongevoelig voor de tallooze 

 wonden dringt hij steeds dieper naar 't midden, wenschende zich in den 



16. dood *al strijdend met Vorst DoERjODaNa te vermengen. Schielijk spant 

 hij zijn' boog, maar het wapen knakt door midden, vermolmd door de her- 

 haalde stooten van de om strijd neerstortende schichten (*). Als een regen 



17. vallen de pijlen op hem neer. *Voor de verbeelding van PARTa's zoon is 

 de regenbui van pijlen als 't gekrab van eene vrouw, die hij schenden wil; 

 het treffen der scherpe wapenen wacht hij onbewegelijk af, en beschouwt het 



18. als een beeld van 't fronsen der wenkbraauwen (1). "^ Links en regts 

 grijpt hij naar de neerstortende pijlen. Het geratel der wagens is hem als 

 het gekerm der vrouw; het gebrul der olifanten als hare noodkreet ; het bloed, 

 dat hem uit de borst spuit, als het sirih-sap, waarmee zij hem besmet. 



19. *'t Is hem, of hij zich met jonge maagden vermeldt, terwijl de vijand om 

 hem heen woelt, en hem overstelpt met pijlen en samoga's, van links en 

 regts. Wordt zijn ligchaam vaneen gereten, toch wijkt hi.] niet, zijn moed 

 blijft onwankelbaar, en hij verbeeldt zich, als bruidegom in feestelijken op- 



20. togt te worden voortgeleid. *//Och/' roept hij, met eene pijnlijk bewogene 

 stem^ //gij, honderd Korawa's, vermoeit u niet, om mijn' dood te ver- 

 // haasten! Vreest niet^ dat ik wijken zal! Een' telg der Pandawa's 



(*) Het woord ,o5 scliijnt hier slechts tot aanvulling van den regel te dienen: zie Kr. aant. 



(1) Het min gepaste van sommige dezer vergelijkingen is ten deele toe te schrijven aan de 

 zucht, om alles tot de genietingen der liefde in betrekking te brengen (zie boven, bij V, 7), ten 

 andere ook aan afwijking van den grondtekst, waarvan de beelden hier geheel vervalscht en ver- 

 ward schijnen te zijn: zie Kr. aant. 



