KA o 



^^ BEATA-JOEDA. 



lijktijdig kwamen zij, de een van 't noorden, de ander van 't zuiden, terug. 

 Op het berigt van den dood zijns zoons valt ÜANANDjaju bewusteloos ter 

 3. aarde: 't is of de wereld hem onzigtbaar wordt (1). *Naréndra KRësNa 

 houdt hem onder 't oog, dat het onder edellieden van ouds voor schande ge- 

 houden wordt;, om bedroefd te zijn over den dood van een' zoon; dat men 

 daardoor zijne waardigheid te kort doet, en zich schuldig maakt jegens de ver- 

 hevene Godheid. Op het hooren van die toespraak van den grooten Nrëpati 

 KnësNa rigt ÜANANDjaja zich aanstonds op, en vraagt, eerbiedig buigend, 

 om vergiffenis voor zijne zwakheid. 



3. ^Vervolgens buigt hij zich voor JoEDisTiRa neder, kust hem de voe- 

 ten (2), en spreekt: //Heer, wat was de oorzaak van Abimanjoe's dood?" 

 Vorst JoEDisTina antwoordt: //Hij heeft zich binnen de slagorde van den 

 //grooten Priester (3) gewaagd, om haar te vernielen. In de Tjakra- 

 //bjoeha is hij binnengedrongen. SiNDOE-RaDja , de velg der slagorde, 



4. // heeft hem er in opgesloten : zóó is uw zoon gevallen. * Uwe bloedver- 

 // wanten zijn al te zamen toegesneld om hem te wreken. DRësTa-DYOEMNa 

 //en Madrim's zonen, Satyaki en GATOTKaTJa hebben zich vereenigd in 

 //een' woedenden aanval, om Sindoe-pati den dood te geven; maar alle 

 //pogingen waren vruchteloos, om hem nog heden te treffen. Als slagtof- 

 //fer voor uw' zoon is LAKSMaNa MaNDRa-KOEMaRa gesneuveld, en de edele 



5. // KARTa-soETa; * ook WReHAD-BaLa is met hen gevallen , en SATYa-SRawa, al- 

 // len door Abimanjoe getroffen. Met inspanning van alle krachten hebben uwe 



(1) GeAvone spreekwijze, om eene bedwelming der zinnen aan te duiden. 



(2) Jav. ngrahoep pada: een eerbewijs, waarvan moeijelijk eene duidelijke bescbrijving te 

 geven is. Het bestaat ongeveer daarin, dat men, op de knieën liggende, bet boofd vooroverbuigt 

 tot op de voeten van den ander, deze tusscben de beide banden neemt, en die zacbt over bet ge- 

 laat naar zich toebaalt, als om het stof van de voeten af te vegen, zoo als bet trouwens ook ge- 

 noemd wordt (ngoesap djëng, ngoesap puda). Dat ARDjOEXiï zulk eene nederige hulde brengt 

 aan zijn' ouderen broeder den Vorst, is geheel in den geest der Indische, althans der Javaanscbe, 

 zeden. ÜSTog beden ziet men bij plegtige bijeenkomsten in den Kr at on alhier somtijds de voornaam- 

 ste rijksgrooten, ooms en broeders van den Soesoehoenan, die met de Eui'opesche gasten op 

 stoelen geschaard zitten, een voor een van hunne zitplaatsen opstaan, en zich in nederig gebogene 

 houding naar den Vorst begeven, om hem op de beschrevene wijze te huldigen, hetgeen bij dan 

 beantwoordt, door op zijne beurt de handen van den ander tusscben de zijne te nemen, en deze op 

 dezelfde wijze langs de slapen van 't hoofd te bewegen. Dit alles geschiedt gewoonlijk in diepe 

 stilte , en met eene ernst en plegtigheid , die er iets zeer indrukwekkends aan geeft. 



(3) D. i. DKONa. 



