EEN-EN-TWINTIGSTE ZANG. 57 



midden des levens. Diep (in zijne ziel) is de helderheid (der aanschouwing) 

 doorgedrongen en gevestigd (1). 



Weldra verschijnt het ligchaam van den Vorst der Goden, den Bestuur- 

 der der wereld, van den hals af benedenwaarts zigtbaar (2). Zijne god- 

 spraak doet zich aldus hooren : // O DANANDJiUa , staak spoedig uwe gebe- 



17. //den: * den dood van Sindoe-pati sta ik toe op uw verzoek. Bestrijd heui 

 .//met den Pasoepati, (gebruik) den wagen van IvRësNa, en laat zijn bek- 



//ken Pantjadjanja u mede nabij blijven!" 



Op staande voet staakt AnDjoENa zijne gebeden , en begeeft zich naar den 



18. Vorst Tan Dwarawati. Langzaam spreekt hij: * ^/ Heer, gij hebt niet ge- 

 //faald: het is juist zoo als gij mij geraden hebt. De ingeving van Bat ara 

 //Goeroe verschilt geen haarbreed van uwe uitspraak." Glinilagchend ant- 

 woordt Nar én dra KRësNa: //Welaan, broeder, laat ons spoedig uitgeleide 

 //doen aan haar, die den dood te gemoet gaat, aan ons dochterken (3) Siti 

 //SoENDARi, die 't goud (haars levens) laat wegdrijven (4). 



TWEE-EN-TWINTIGSTE ZANG. 



MAS KOEMAM BANG. 



1. De schoone Siti Soendari heeft hare toebereidselen voltooid. Zij draagt het 

 gewaad des doods, zoo als het voegt aan haar , die als offer voor haar' echtgenoot 



2. gaat sterven. * Zij laat niet af;, hare troostredenen te rigten tot de schoone 

 D è wi Oetari, die aanhoudt om mede te gaan, en onwillig is om achter te blijven. 



(1) O: ')hij was geheel in zijne heldere aanschouwing verdiept." 



(2) Zonderlinge verschijning van een ligchaam zonder hoofd! misschien bleef dit laatste in de 

 wolken gehuld?! Volgens eene andere lezing, die onzigtbaar in plaats van zigtbaar heeft, zou meu 

 kunnen aannemen, dat alleen het hoofd zich vertoonde, 't geen wel wat minder vreemd klinkt; 

 maar in ieder geval schijnen beide op misverstand te berusten: zie Ki\ aant. bij vs. s. 



(3) Jav. nini poetri: eene van die gemeenzame, en toch niet platte, uitdrukkingen, die zich 

 in 't Holl. moeijelijk laten wedergeven. 



(4) Het leven laten loegdrijven is eene gewone uitdrukking voor zich ten dood injden, het leven op- 

 offeren. Zij duidt hier tevens de volgende dichtmaat aan. 



8 



