VIER-EN-TWINTIGSTE ZANG. G3 



VIEE-EN-TWINTIGSTE ZANG. 



P A N K o E R. 



1. Reeds zijn zij bijna tot SiNDOE-EaDJa genaderd; maar de K o r a w a ' s bedek- 

 ken hem met digte drommen, en staan opgehoopt en gestapeld (1) om hem 

 heen. Zij schieten een' regen van pijlen, om den woedenden aanval van Ar- 

 DJOENa te keeren, en van de overige Pan da w a-helden, die allen streven naar 



2. den dood (van DjajaDEaTa?). * Luid tierend stroomen de Korawa's in toe- 

 nemend aantal van alle kanten zamen; maar WnëKODaEa wacht hen af. Hij 

 legt zijn' boog neder, en gaat met de knods er op los (*). Vol woede beukt 

 hij regts en links van zich af, tot ze ter aarde verspreid liggen, onder de 

 slagen der strijdknods bezweken, en de slagorde vernield is en dooreen ge- 



3. worpen. * Ar ja PAL&oENa van zijn' kant schiet honderdduizenden van 

 pijlen, die al snorrend op den vijand nederstorten. In gestadig wassende 

 zwermen komen zij neer, en dringen op de Kor aw a's in (2), die wel- 

 dra als witte mieren (3) op den grond verspreid liggen, door de pijlen 



(1) Gestapeld klinkt wat vreemd; maar in 't Jav. zijn tot voorstelling van groote volte of 

 digt gedrang vele van die uitdrukkingen gebruikelijk, die eigenlijk het begrip van stapels, lagen, 

 scboon niet juist noodwendig op elkander, bevatten, en waarvan dikwijls tot versterking verschei- 

 dene vereenigd worden. Misschien zou men hier evenwel vs. s ook met het volgende knnnen ver- 

 binden : ))bij hoopen en stapels doen zij de pijlen nederstorten." O vertaalt als ik. 



(*) Tusschenhet lut <s^mi on rm/f hier (vs. s) en luiiEjnit^ in 3, i bestaat eene tegenstelling, die in de 

 de vertaling niet voldoende is weergegeven. De bedoeling is zeker: het amokken van Wkkd. geschiedde 

 met de knods, dat van Ardj. met pijl en boog. 



(2) O beschouwt tnummaji als subject van M(Bi^^(cimi^\ en vertaalt: «de /sT/iT. trachtten mede 

 waan te vallen, gelijk enz.", wat mij echter min aannemelijk voorkomt. Vgl. D, E in Kr. aant, 



(3) Jav. soeloeng, eene gevleugelde metamorphose van de geAvone witte mier, welke in dien 

 staat in den regentijd 's avonds te voorschijn komt, en bij groote zAvermen op licht en vuur aanvliegt, 

 en daar den dood vindt, of wel, door het afvallen der vleugels, die zeer los zitten, weldra bij me- 

 nigte over den grond verspreid ligt. Het is dan ook in de poëzij een gewoon beeld voor de gevalle- 

 nen in een bloedig gevecht. Men zegt ook, bij wijs van spreekwoord: als een soelo encj, die hiH vuur 

 vliegt, van iemand, die zichzelf in 't verderf stort. VgL XXXVI, 12 en LIV, 9, alwaar voor soe- 

 loeng in dezelfde beteekenis laron gebruikt is, hetwelk de naam van eene andere soort of verschei- 

 denheid is. 



