DRIE-E N-DEKTIGSTE ZANG. 



91 



//ken. Ziedaar, broeders, liet best wat gij doen kunt: dat voorzeker zal niet 

 //zonder nut zijn!" — Beiden JoEDiSTiRa en DANANDJaJa betuigen hunne toe- 

 stemming: //Wel te regt is dit door u gesproken, o Heer! Van de Kora- 

 //wa's heeft niemand er aan gedacht, om de lijken der priesters te verzorgen, 

 //zoodat zij nu geheel verlaten liggen." 



21. * Na dit onderhoud wordt de to^t voorto-ezet. Huiverinsr wekkend is de weg, 

 dien zij volgen, 't Is als gingen zij door ravijnen en tusschen heuvels, ge- 

 vormd door de lijken der olifanten, die overal te hoop liggen. De verbrijzelde 

 wagens doen zich voor als rotsen, hellingen en kloven^ met de gebrokene pij- 

 len (1); de lijken der paarden en 't hoofdhaar der krijgsknechten (2) zijn 



22. het mos en het watergras van den oorlog. * Aan de uiterste grens van 't 

 strijdperk lagen opgehoopte stapels van hoofden, bespoeld en bedolven door 

 het afstroomend bloed. De g lag ah was zwart, de rajoeng (3) en al 

 het gras, in 't bloed gedoopt, scheen verbrand en verschroeid, en door 

 de hette vernield. Het gras scheen te zuchten; de g lag ah, door 't 

 bloed als met gloega (4) geverwd, hing afgemat neder, en liet zich mee- 

 sleuren over 't veld. 



23. * Steeds verder drongen de drie groote mannen naar 't midden door, Hoe 

 zwaar en moeijelijk de weg was om te begaan, door de veelvuldige lijken, 

 voor de drie helden werd de walgelijke pestlucht een aangename geur, dewijl 

 zij streefden naar een edel doel: het edele (oogmerk) van den togt deed hun 

 't moeijelijke ligt vallen. Vandaar dat zij geene vrees kenden, en 't stinkende 

 welriekend achtten, strevende naar 't bereiken van Sri Nata (5). 



Cl) De stukken van pijlen moeten waarschijnlijk de scherpe steenen aan de wanden en op den bo- 

 dem der rotskloven voorstellen. 



(2) Zonderlinge vereeniging van beelden! maar de bewoordingen van den tekst laten geene andere 

 opvatting toe. 



(3) Glagah en rajoeng: twee soorten van lang rietgras. 



(4) Eene roode verwstof. 



(5) D, i. van den doorluchtigen Vorst of- vorsten, waaronder dan ÜKONt'i en BiSMa te verstaan 

 zijn. die anders evenAvel nooit vorsten heeten. Misschien kan men ook opvatten: »naar de aan- 

 -'komst van de vorsten," en daaronder de wandelaars zelvea verstaan , zoodat de zin eenvoudig zou 

 beteekenen: «strevende om aan te komen, hun doel te bereiken." — In allen geval geldt het slechts 

 slotwoorden, waarmee men 't zoo naauw niet nemen moet. 



