96 



BRATA- JOEDA. 



8. //men wagenmenner, opgewassen tegen den Koning van Dwarawati, * die 

 //Danand ja ja in den strijd beschermt, en voor hem de teugels voert als een 

 //uitmuntend wagenmenner. Ziehier den doorluchtigen Vorst uw' vader, den 



9. //Koning van Mandraka: geen ander is geschikt * tot eene wedergade van 

 //den grooten Boepati DjANAUDaNa, in moed en volharding in den strijd, 

 //in magt en vermaardheid, dan de doorluchtige Koning SALja!" 



Het verzoek om een' wagenmenner was gedaan in tegenwoordigheid van al 



10. de dipati's. * Terstond rigt Praboe DoERjoDaNa zich tot Vorst SALja , 

 nadert hem, en smeekt op vleijenden toon om gunsten ontferming, terwijl hij 

 schier in tranen uitbarst, Naréndra Saljü, was misnoegd, en voelde zijne 



11. verontwaardiging opgewekt, * als hij dacht aan de taal, die KARNa ten 

 aanhooren van allen gevoerd, en hoe hij gesnoefd had, zeggende, dat, indien 



12. SALja er toe overging, om hem tot wagenmenner te verstrekken,, * voorzeker 

 de vijand zou verdelgd worden en vergaan tot den laatste toe: dit was 

 zijne verwachting, dit beloofde hem (het voorgevoel van) zijn hart. — Met 

 diepen afkeer had SALja dat aangehoord, en verwijderde zich terstond, om (naar 

 zijn kwartier) terug te keeren. Maar DoERJODaNa gaat hem aanstonds na, 



18. * en buigt zich neder, en vleit^ zijne knieën omvattend: //Ach, Vorst, 

 //mijn vader, dood liever uw' rampzaligen zoon, indien gij u niet over hem 

 //ontfermen wilt!" — De Vorst van Mandraka, weerhouden en in 't 



14. hart getroffen, * neemt aan, KARNa's wagen te besturen. — Al de bevelhebbers 

 geven zich aan de blijdsch^ip over, en stellen hunne hoop in de belofte van 

 den Vorst van Awangga. 



Verlaten wij de Korawa's in hun zorgeloos vertrouwen ^ en spreken wij 



15. van de Pandawa's. * Al de hoofden, de vorsten en oudsten^ die van 

 Tjampala en Wirata, zijn in raadsvergadering bijeen. Naréndra KResNa 



16. spreekt zacht tot ÜANANDJaja: //Broeder, * houd u morgen goed, en bied gij 

 //het hoofd aan den aanval van den veldheer, den Vorst van Awangga, be- 

 //roemd om zijn' moed en zijne vermogens! Maar wees vooral op uwe hoede ;, wacht 



17. '/u voor achteloosheid; want voorwaar het gevaar is groot!" — * ARDJOENa 

 buigt zich eerbiedig , en geeft zich geheel aan (KRssNa's) beschikking over. De 

 Vorst van Dwarawati herneemt: //Gij moet van slagorde veranderen : het best 

 //zal zijn, dat gij den Tj and ra sa, de Wassende maan, aanneemt. Weet name- 



IS. //lijk de geaardheid (van uw' vijand) in den strijd. * Onstuimig valt hij aan , de 

 //Dipati van Awangga, en vecht terstond met de uiterste woede. Daarom 

 //moet gij hem te keer gaan met de slagorde van de Wassende maan. Aan 



