ZES-EN -DERTIGSTE ZANG. 



99 



vervolgen de verborgene vijanden^ afgescheiden van 't groote heir (1). 



7. * Vorst KARNa (staat) in eene trotsclie houding, en wendt het hoofd nu 

 her- dan derwaarts, en rekt den hals," om de gelederen te overzien. De Vorst 

 van Mandraka, SALja^, is met hem op den wagen (gezeten). Karno, spreekt 

 tot den Vorst van Mandraka: //Zie, geëerbiedigd Heer, hoe talrijk zijn de 



8. //gelederen der Panda wa's! * Zonder grenzen breiden zij zich uit; in het 

 //duister verschiet verliest zich de lengte en diepte des lieirs, digt op en ach- 

 //ter elkander gedrongen. Doch vergeefs: door Soerju's zoon , o Heer! zullen 

 //de lijken tot bergen woorden opgestapeld , zij zullen in 't rond verspreid lig- 



9. //gen, tot den laatsten man verdelgd. *AVaar zijn ARDJOENa en WRëKODaRa ? 

 //zij zullen den dood niet ontgaan. Eerlang hoop ik het Panduwa- 

 //heir verteerd te zien, als eilanden, die vergaan^ door den pijl Wi- 



10. //djuja-tjapa, als overstroomd door eene zee van vuur (2). * Gelijk de 

 //verdelgde eilanden zullen zij weldra overstelpt worden door eene zee van 

 //bloed (3). Gelijk de pad as-steen (4) verbrijzeld uiteenspat, wanneer het 

 //staal hem treft, zoo zal het Pandawa-heir vergruisd, vermorseld en verbrand 

 //worden. Ik wil mijn' vorstelijken zetel verlaten, indien ik mijn woord niet 



11. //gestand mogt doen. * Ik zou als een lage bedrieger voor de wereld ten 

 //toon staan, indien ik week, en niet langer den naam van Vorst verdienen." 



Barsch antwoordt de Vorst van Mandraka, vol afkeer en met stuurschen 



(1) Of: » vervolgen de vijanden, en verbergen zich afzonderlijk van 't groote heir" ? — In ieder geval 

 bevat deze strophe niets anders dan eenige duistere woorden of klanken, uit het Kw. verminkt en 

 zonder zamenhang overgenomen, met bijvoeging van eene zoogenaamde uitlegging, die, al ware zij 

 overigens juist, hier geen' gezonden zin oplevert. Zie Kr. aant. bij pd. 6. 



(2) Met andere woorden: de Panditwü's zullen vergaan, verteerd door 't vuur van den Wid ja- 

 ja- tjapa, gelijk eilanden, overstroomd door de zee. In 't Jav. is naar gewoonte de allegorie als 

 't ware ontleed, door ieder deel een voor een met zijn beeld te vergelijken: dePandawa's zijn ge- 

 lijk eilanden; de Wdj.- tj. gelijk eene zee, die de eilanden overstroomt ; het vuur van den Wdj.- tj. 

 gelijk het water der zee. 



(3) Eig.: het vergaan van de eilanden zal hierin bestaan, hierdoor worden voorgesteld, dat zij (de 

 PP.) worden overstelpt door eene zee van bloed ; of: gelijk de eilanden vergaan door een' watervloed, 

 zoo de PP. door of in een' stroom van bloed. Deze laatste treedt hier, als een nieuw beeld, ia 

 de plaats van den vuurstroom, die in pd. 9 voorafgaat. 



(4) Eene soort van steenachtige aarde, die aan de oevers van rivieren gevonden wordt, en zeer 

 breekbaar is. 



