110 



BEATA-JOEDA. 



//kunt! Wat wringt en schurkt gij uw' verscheurden buik, en tracht al 

 //spartelend te bijten! Gij ellendige schurk! lage snoodaard die ge zijt!" — 

 Roerloos ligt DoESAsaNa op den rug uitgestrekt, terwijl BiMa, hem schrij- 



3. lings tusschen de beenen klemmend, het bloed uitzwelgt, * het lijf door wroet, 

 de ingewanden achter elkander uithaalt, en aan duizend stukken rondom zich 

 ■werpt. Weldra is DoESAsaNa gestorven door de hand van WRëKODaRa. Maar 

 lang gaat hij nog voort het bloed te slorpen; hij slaat het lijk te morselen, 



4. en beukt het aanhoudend tegen den grond , * hij trekt het de darmen uit , 

 en scheurt ze aan flarden uit elkaar, tot een schouwspel voor den vijand. 

 Zoo is zijne gelofte volbragt. Met de knods dansend, roept hij met bulde- 

 rende stem tot DoERJODaNa, terwijl hij de stukken van 't lijk in 't rond 



5. strooit, en de dijen spelend omhoog werpt: * //Koeroe-pati, ziehier uw' 

 //broeder! daar ligt zijn lijk, tot gruis vermorseld! Haal het weg, zoo gij 

 //kunt, of volg hem in den dood!" — Als de donder buldert zijne stem. 



6. De Panda w a-benden stormen ten aanval met eenparig geweld. * Tege- 

 lijk verheft zich een Avervelwind; de hemel wordt verduisterd; storm en wind- 

 vlagen woeden dooreen ; met vreeselljk gedruisch davert de aarde bij 't ratelen 

 des donders; de gansche natuur is in strijd; alles raast dooreen; bij hevige 

 wind- en regenvlagen worden uit hemel en aarde ongewone klanken vernomen; 

 de bliksem flikkert; de bodem kantelt en barst vaneen, weêrlicht en bliksem 

 trillen door de lucht. 



7. * Verstrooid wijken en vlieden al de KoraWa- benden met hunne hoof- 

 den. Door de Pandawa's vervolgd, geraken zij andermaal onderde voet. 

 Vele olifanten en wagens worden ter neer geveld. 



8. Partu, Nakgelu en SADÉWa, DRësTa-DYOEMNa en Satyaki * keeren terug 

 (1) met hunne wagens; slechts WRëKODaRa gaat te voet en alleen: hij ge- 

 bruikt de knods als een' kaatsbal, en danst er mee den geheelen weg langs. 

 Vorst JoEDisTiRa komt hem te gemoet, en prijst hem met minzame woorden. 



9. Een ruim onthaal is hem bereid, * en allerlei dranken van aangenamen geur. 

 Op het luisterrijkst wordt hij door zijn' ouderen broeder vergast, terwijl zij 

 zich verlustigen met te spreken over zijn' woedenden strijd, naar den eed. 



(1) Namelijk van de vervolging. 



