114 



B E 1 T A - J o E D 1. 



19. doortogt tot het midden der strijders. ^ Al de helden werpen zich in den 

 strijd. Eenigen vechten in 't gebergte of in 't woud, anderen op den rand 

 van een ravijn, genen aan den oever der rivier. In hevigen kamp dringen 



20. zij opeen, bij beurten aanvallend en aangevallen. * Met luidruchtig getier 

 betwisten de helden elkaar de standplaats in 't ge vecht ^ en dringen om strijd 

 naar voren, anderen naar achter (?). In verwarring vermengen zij zich in den 

 strijd, ziende dat in 't midden van 't strijdperk de twee voorvechters het 

 hoofdhaar uitschudden (1). 



TWEE-EN-VEEETIGSTE ZANG, 



S I N o M. 



1. De edele DANANDjaja en de Vorst van Awangga zijn tegenover elkander 

 genaderd, beiden op hunne juweelen wagens (staande). Regts en links ver- 

 spreidt zich het licht, als van zonnen, wier stralen ineenvloeijen. Geleid 

 door KRësNa en SALja^ zijn zij als tweeDjAGAD-NaTa s (2) op hunne glansrijk bhn- 



2. kende wagens. *Bij de snelle vaart der wagens, met versierselen bestrooid 

 als met een' regen van sterren, die zich vermengt met het gefiikker der wa- 

 penen, is het, of weêrlicht en bliksemstralen kruisend dooreenschieten met 

 vuurbollen en regenbogen. 



De blikken der edelen ontmoeten elkaar: beiden zijn vol schoonheid, en 



3. elkaar gelijk, als of ze waren afgewogen tot het tAveegevecht (3). * Zij waren 



(1) O verklaart dit in parenthesi door: "hunne magt te voorscLijn doen komen." 



(2) De vergelijking met twee DjAGAD-NaTa s (twee evenbeelden van den God DjAGAD-N^tTa) kan 

 ook geaclit worden op de voerlieden KKeSNsi en SALJa te slaan: zie Kr. aant. bij 1, s. 



(3) Over de uiterlijke gelijkenis tusschen Akdjoenü en Karnü zie Gesch. d. PP. § 18, noot. 



