TWEE-EN-VEERTIGSTEZANG. 115 



als een paar Batara Goeroe's, en schenen te verdwijnen in de juweelen 

 wagens (1). 



In 't Noorden en in 't Zuiden staakt men den strijd: allen nemen als toe- 

 schouwers aan het tweegevecht deel. Beiden waren toonbeelden (3) van be- 

 valligheid. Wanneer men ze aanzag, was 't of zij alle bekoorlijkheden der 

 aarde zouden te niet doen, en de wereld (met de hunne) vervullen. Zij 



4. schenen tegen elkander afgewogen. * In 't luchtruim verdrongen zich de 

 djawata's, die den strijd van ARDJOENa en KarncT. kwamen aanschouwen, 

 en hen huldigen met welriekende geuren. Met huivering en angst zagen de 

 déwa's het aan, beducht voor de twee strijders, dat een van beiden mogt 

 komen te vallen: voorzeker dan zou het aardrijk zijn edelst kleinood ver- 



5, liezen! * Slechts de widadari's zouden 't gaarne zien, indien een van 

 beiden sneuvelde, en met ligchaam en ziel ten hemel voer: dan (dachten zij) 

 zouden wij hem hier ten dienste staan (3); want de schoonheid van deze 

 kampvechters gaat alle verbeelding te boven! 



Weldra ontwikkelen zij hunne krachten, en beiden lossen hunne pijlen. 



6, Onafgebroken komen de bovennatuurlijke wapenen te voorschijn , * en ver- 

 vullen de ruimte, en stooten op elkaar in de lucht. Ruischend storten ze 

 opeen in den strijd, de honderdduizenden schichten. Aan alle kanten klet- 

 tert het op elkaar, terwijl zij (4) elkander vervolgen; en in zwermen zaamge- 

 pakt, dwarlen de pijlen dooreen. 



7. De goden, die den strijd aanschouwen, worden beangst en verlegen,* en 

 wijken als zwaluwen voor de pijlen uiteen. De papieren muts (5) van 

 NARaoa wordt door een' pijl weggerukt; hij vervolgt haar in den val; 



(1) Zoo dit eenigen zin heeft, zal het moeten beteekenen, dat de verblindende glans, die van de 

 wagens afstraalde, het moeijelijk maakte, om de personen, die er zich in bevonden, te onderschei- 

 den; maar in den grondtekst is de zin geheel anders: zie Kr. aant. bij pd. 3. 



(2) Eig. vorsten (Jav. ratoe); eene gewone uitdrukking in 't Jav. , om het uitstehendste in iets, 

 het ideaal van eenige eigenschap, hetzij ten goede of ten kwade, aan te duiden. Zoo komt het 

 ook in de B. J. meermalen voor: zie b. v. XLIII, 13; L, 3; LV, 8,4. 



(3) De directe rede kan ook geacht worden, reeds met indien aan te vangen, en in den tekst 

 schijnen beide opvattingen zoodanig vermengd te zijn, dat eene logische zinscheiding daarin niet 

 zonder willekeur mogelijk is. 



(4) De pijlen of de kampvechters? zie Kr. aant. bij 6, c-s. 



(5) Nar;4D<ï draagt als rësi de hooge, spits toeloopende muts (kë toe), die aan de aloude pries- 

 ters op Java wordt toegeschreven. OadiQv papier is hier te verstaan het Javaans che papier (daloe- 

 "wangi, (Jat uit boomschors vervaardigd wordt. 



