J18 



B R A T A - J o E DA. 



en wijken ontsteld op een' afstand. — Zonder opiiouden stroomt het vuur uit 

 den boog; zwermend ontsnapt het geschut in zaamgepakte groepen, die 



11. straks in bergen veranderen. * Bij honderdduizenden komen de vuurbergen 

 opdagen; en nog volgt van achter eene onafgebrokene reeks. Met donde- 

 rend geraas , als de lava van duizend, van honderdduizend bergen , barst de vuur- 



12. stroom los. Inderdaad het was allerverschrikkelijkst ! *Askatjarja Par- 

 ta wëkasané moewah ékatiina, dat wil zeggen: met vreugde haalt 

 ARDjoENa zich het hart op, ziende ... moewah ékataua, dat is: hetont- 



13. snappen der pijlen; jéka wisagni— *de zin van jéka, wisa gëni majïi 

 (1) is: uitstekend vuur, voortkomende uit de pijlen; sang hjang isoe pra- 

 dipta: dit heeft tweederlei zin: de eene is: een vuur, dat alle vuur over- 



14. treft (2), * welks vlam verschillend is van 't vuur der aarde, en waarvan 

 de hette die van 't aardsche vuur een onnoemelijk aantal malen in kracht te 

 boven gaat; de tweede bedoeling is: de pijl van PARTa, waaruit het vuur 



15. voortkomt, * was een voormalig geschenk van een' god, Sang Hjang Isoe; 

 en zijne vlam was schitterend (3). Men neme 't, zoo als men wil, en kieze 



IG. ééne van deze verklaringen: beide zijn ze even juist. — * Honderd-, twee- 

 honderdmaal honderdduizend komen er voor den dag, als een vloed van vuur- 

 bergen; stroomen van lava barsten los met dof gerommel, en aanhoudend 

 vlammen opschietend. Donderend storten er zich zesduizendmaal honderddui- 



17. zend uit, en vervolgen den vijand. Al de soorten van gedrogten * vergaan 

 in den brand; door 't vuur overvallen, worden zij tot den laatste verdelgd. 

 In alle rigtingen vervolgen hen de bergen van vuur, tot er geen enkele 



(1) Het Kw. heeft eigenlijk je'ka wisja'gni maja, welke ■woorden liier, met eenige wijzio'inT, 

 naar de eischen der versmaat, herhaald zijn. Zie verder Kr. aant.hi] 12-15. 



(2) Eig. )) een vuur, (dat) koningvan 't vuur (isj"; vgl. de noot bij XLII, 3. — Even als ra toe, 

 honing, wordt in poëzij ook het woord hjang, god, gebezigd tot aanduiding van iets in zijne soort 

 uitstekends. Hierop is deze eerste uitlegging gegrond, die wel de eenige ware zijn zal. Vgl. Kw. 

 in K7\ aard, bij 12-15. 



(3) Ofwel, wanneer men vs. 2 geheel van 't voorafgaande gescheiden denkt: » geschenk 



)i der goden. Die Sang Hjang Isoe nu (nam. de pijl), zijne vlam was schitterend." — In ieder 

 geval schijnt in deze tweede verklaring eenige verwarring te heerschen, en Sang Hjang Isoe te- 

 gelijk als de naam van den pijl en van den god te zijn opgevat. O vertaalt als ik. Volgens V 

 en G. R. zou Ngisoe een bijnaam van Wisxoe zijn; maar dat zal wel geen' anderen grond heb- 

 ben dan deze plaats zelve? 



