VIER-EN. VEERTIGSTE ZANG. 121 



3. * Vorst IvARNa legt zijn' boog aan, sang dwitia, d. i. uitnemend was 

 het aanleggen van den boog (*). Bijna was het schot afgegaan, toen een 

 draak, als een berg zoo groot, de slang ARüa-WALiKa, vóór hem verscheen, 



4. en zacht tot hem sprak; //*0 Vorst van Awangga, laat uw' pijl rus- 

 tten! Ik wil wraak nemen op ÜANANDJaJa: daarom kom ik u te hulp in 



5. //den strijd. Ik ben ARDa-wALiKa!" Als Awangga's Vorst * de woorden 

 van ARDa-wALiKa hoorde , sprak hij op barschen toon : // Och , weg van hier ! 

 //doe daar ginds ;, wat gij verlangt! Wilt gij u wreken, kom mij daarom niet 

 //storen in den strijd! Ik heb u immers niet geroepen, om n;ij in den strijd 



6. //te ondersteunen! "^ Wat gij ook wilt, doe het daar ginds met uw' vijand 

 //af, maar kom niet in mijne nabijheid, om uwe woorden te volbrengen!" 



ARDa-wALiKa gaat^ en vol woede, met gapenden muil, een' stroom van 

 venijn uitspuitend, nadert hij, om naar ARDJOENa te bijten. — De Vorst van 



7. Dwarawati spreekt: //*Pas op, daar komt uw oude vijand AROa-wALiKa, 

 //wiens vader gij gedood hebt (1). Hij wil zich op u wreken; maar wees 

 //hem voor, dien ARDa-wALiKa ! 't Is geene schande, in den strijd tegen eene 



8. //slang het eerst den pijl af te schieten (3)." — * ARDa-wALiKa breidt zich uit. 

 Zijn hoofd wordt een' berg gelijk; als eene spelonk vertoont zich de opge- 

 sperde muil; de slagtanden bliksemen, en al blazend spuwt hij als een' re- 



(*) O:» hetwelk beteekent: hij leideden boog uitmuntend aan." Hier wordt dus sang dwitia 

 uitgelegd als een adverbium, eene bepaling van de handeling, en dat schijnt de vorm niet toe te 

 laten. Ik zou 't liever opvatten als een epitheton van den boog, nader bepaald door het aanleggen; 

 in dien zin, dat de boog de eigenschap bezat, van zich goed te laten aanleggen, van nooit het doel 

 te missen. Nog verkieslijker ware 't misschien, vs. 4 met het vervolg te verbinden, en aldus te 

 vertalen: ))hij legt den boog aan, sang dwitia, d. i. den uitmuntenden. Bij 't aanleggen van 

 5> den boog was 't schot bijna afgegaan , toen .... enz." Maar hiertegen verzet zich de lezing van 

 D, E (zie Kr. aant.), en ook in zekere mate de analogie van 14, t. 



(i) P verwijst hierbij tot opheldering naar den Lk. Bangoen Tjandi Sapta-rëngga, di© 

 mij niet bekend is, Vgl. Kr. aant. bij 7, ï. 



(2) Volgens eene andere lezing (van A) : » het is geene schande tegen eene slang te vechten ; schiet 

 «gij eerst!" In onzen tekst schijnt de bedoeling te zijn: » anders wacht men den aanval af; maar 

 'I met eene slang maakt men zooveel pligtplegingen niet." Het wordt namelijk in de Jav. poëzij bij 

 het tweegevecht doorgaans als een punt van eer voorgesteld , om den eersten aanval aan de tegen- 

 partij over te laten. 



16 



