VIJF-EN-VEERTIGSTE ZANG. 125 



Bij 't invallen des nachts keerde al 't volk in de kwartieren terug. Maar- 

 onder de Korawa's was niemand, die den slaap vatten kon, na den onder- 

 gang van broeders en magen, 't Stond geschapen, dat geheel het K o r a w^ a- 



5. volk het land ontruimen en elders wijkplaatsen zoeken zou, * dat (zelfs) de 

 hoofden hunne posten zouden ontvlugten. Het eenige, wat hen terughield, 

 was, dat hun Vorst DoERJODaNa nog met hen was, dat hij zijn einde no»- 

 niet bereikt had, en welligt later hem nog de zege te wachten stond. 



Inmiddels zat SoEJonaNa ter neer gebogen , het hart door zwaren kommer 

 gedrukt] want zij, die hij met schitterende beloften gewonnen had, om den 



6. krijg te beëindigen, waren allen omgekomen. * BiSMa, ÜRONa, DjajaDRaT-i 

 waren gesneuveld, BoERi-SRawa en de Vorst van Awangga, op wie zijn 

 vertrouwen gesteld was , ook RoEKMa-Raia Avas gevallen ; Baaa-DeTa en Gar- 

 Da-PATi, magtige bondgenooten en onverschrokken helden; ook de honderd 

 Korawa's waren verdelgd: slechts twintig van zijne broeders waren overge- 



7. bleven, en tachtig omgekomen. * Ook zijn zoon was gesneuveld, Raden 

 LAKSMaNa MaNDRa-KOEMaRa , en de jongere broeders, die hem ten steun ver-, 

 strekten, ÜOESAsaNa, RÉKa-DOERDjaja , Djaja-soESÉNa, zijne meest vertrouw- 

 de broeders , ook TjiTRa-DiRGANTaRa en TjiTRa-DARMa , allen even moedig in. 



8. den strijd. — Mismoedig zat SoEJODaNa * in zijne tent te weenen. Voor hem 

 zaten de mantri's, en zijne twintig broeders, benevens de oudsten, en de 

 Patih Sakoeni. De Vorst van Gadj ah waja sprak op minzamen toon (tot 

 Sakoeni): //Oom, gij moest voor mij zoeken, en den bijstand inroepen van 

 //een, die verwacht kan worden voor 't werk berekend te zijn, die met list 



9. //weet te strijden, "^ en zich niet bezwaard zou vinden, om den vijand in 

 // nachtelij ken strijd om 't leven te brengen, en door verraad te verdelgen, 

 //zonder dat het worde gemerkt door het volk (1). Zoo wij niet aldus te 

 // werk gaan, zoo wij hun in (openbaren) strijd het hoofd willen bieden, helaas, 

 // zonder baat zoudt gij omkomen , met al , wat nog over is van uwe bloedver- 

 // wanten en kinderen (2)1 Dus, Oom, gij moest eerst gaan zoeken , en trach- 



(1) Uit den tekst blijkt niet, of Hermeê tet eigen volk van Soejobünu, of dat des vijands be- 

 doeld wordt. Zie r. aant. bij 9, s. 



(2) Eig. zusterskinderen, de Korawa's. 



k 



