VIJF-EN-VEERTIGSTE ZANG. 127 



//Tjanda-bérawa (1) nog bezit. Inderdaad, wien is 't gegeven te weêr- 



13. //staan, waar de vijand bij millioenen verdelgd wordt? "^Maar, Heer, gij 

 //moet het hem in ernst toevertrouwen, en hem het rijk van Astina over- 

 // geven, met al zijne kwellingen en zorgen (2). Gij moet zijn hart weten 

 //te winnen: gij moet tranen voor hem storten, en bij plegtige verbindtenis 

 // hem milde belooningen toezeggen. Werp u vóór zijne voeten in 't stof, en 

 //ga niet heen, sta niet op, aleer hij de belofte tot den strijd heeft uitge- 



14. //sproken, tot de vernieuwde regeling van den krijg! ^ Heeft hij zich een- 

 //maal verbonden, om het opperbewind in den oorlog te voeren, voorzeker, 

 //geëerbiedigd Vorst, dan mag uw gemoed tot ruste komen; dan is er geen 

 // twijfel aan de verdelging des vijands !" 



Hier zweeg Sakoeni ; zijn raad had ingang gevonden. //Welnu dan, Oom, 

 //het zij ZOO: ik volg (uw voorstel). Maar (er is) één (bezwaar) : welligt toch 

 //zal hij denken aan (3) zijne beide neven, NAKOELa en SADÉwa." 



15. * Op zachten toon herneemt Ar ja Sakoeni: //Wat dat aangaat, dat 

 //spreekt van zelf. Doch uw vader. Heer, is u bij uitstek genegen. Zoo- 

 //lang de oorlog duurt, heeft hij nog niet gewankeld. Dus overstelp hem 

 //met beloften j dan is er geen nood. Heer! hij zal aan zijne neven niet 

 // denken." 



Hiermede liep de beraadslaging met Sakoeni ten einde, en men wacht- 

 te slechts, tot het dag werd. 



16. * Zwijgen wij van den nacht, en gaan wij over tot den morgenstond.' 

 AI de overgeblevene hoofden verschijnen vóór den Vorst, om zijn wel- 

 behagen te vernemen. Ar ja SwaTaMa komt aan, benevens den Vorst van 

 Mandaraka. Koning DoEHJODaNa stijgt (van zijn' zetel) af, en gaat hun 



(1) SALjas tooverwapen : zie Gesch. d. PP. §11, noot. 



(2) Eigenlijk )>het vuile, stinkende en rotte": gewone uitdrukldng voor den last der regering, 

 afgescheiden van vorstelijk aanzien en magt; het eigenlijk beheer van zaken, dat gemeenlijk door 

 den "Vorst aan zijne beambten wordt overgelaten. Dikwijls beteekent het ook eene soort van dicta- 

 toriale volraagt toit de afwending van een gevaar of tot het volbrengen van een moeijelijk werk. 

 In dien zin zal het hier te verstaan zijn, en zeker niet in dien van een' werkelijken troonsafstand. 



(3) Eig. » omzien naar," Hoogduitsch: Rüchsickt nehmen auf.... 



