130 



B R 1 T A - J o E D A. 



// troiiwd , die niet nalaten kan , met de P a n d a w a ' s te heulen. Dat DANANDJa- 

 // ja gister den dood ontkomen is, daar is de Vorst van Mandraka oor- 

 //zaak van. De Heer van Awüngga had zijn schot volkomen juist gerigt; 



4. // * maar Saljü, zijn wagenmenner, heeft hem verraden. Hij trok de teugels 

 // van de paarden in : daardoor bewoog zich de wagen ; het schot va/ö KARNa 

 //miste; de pijl week bovenwaarts af, en in stede van den hals, waarop hij 



o. // gsrigt was, werd slechts de kroon getroffen. "^'Neen, die man is niet opregt! 

 //Dat hij openlijk onze vijand worde, en wij zullen hem zonder schroom het 

 //hoofd bieden; maar, vijand zijnde, doet hij zich als bondgenoot voor!" 

 Toen Vorst SaljS, dit hoorde, ontstak hij in hevigen toorn. Het bloed 



6. kookte hem in de borst; * de hoeken van zijne lippen beefden; en met vurig 

 starende oogen rees hij eensklaps op, en spande zijn' boog. — //Hoe, zoon 

 //van DRONa! wat vermeet gij u, mijne welgemeende woorden zoo fel te be- 



7. //schimpen, en matigt u zoo roekeloos eene houding aan!" — ^ Tevens legt 

 hij zijn' pijl aan. — SwaTaiia bijt zich op de lip, en roept hem tergend toe, 

 terwijl hij den boog op hem aanlegt: //Welnu dan, schiet maar toe!" 



De vergadering geraakt in luidruchtige opschudding. Beiden zijn even 



8. moedig. — * Op norschen toon roept de Vorst van Mandraka: //Zie, dit 

 //zal uw dood zijn, SwaTaMa! Uwe ziel moge weten, waar zij blijft (1), als 

 //mijn pi.ji u treft, en u ellendig doet sterven! — Indien gij nog langer ge- 



9. //hoor vondt bij den Koning, nietsvv^aardige die ge zijt, * zou ik mij vanhier 

 //begeven. Ik zou 't gezigt niet verdragen van het kreng van zulk een 

 // mensch (2)." 



(1) Eig. nhare plaats, of de plaats waar zij heen gaat, is onbekend, onbepaald," 't geen wel zooveel 

 beteekenen zal, alsof men in 't Holl. zeide: » zij gaat naar den duivel, naar de hel." — De woor- 

 den van Saljh schijnen overigens slechts eene losse bedreiging te bevatten, zouder ernstige bedoe- 

 ling, om AswT. te dooden. O vertaalt dan ook, 't geen wat al te vrij schijnt: » Indien ik u ge- 

 » dood had , zou uwe ziel enz." 



(2) Of, wanneer men dit, met O, eenvoudig als een scheldwoord opvat: «ik kan 't gezigt van 

 )) zulk een kreng van een' mensch niet verdragen." Maar in 't Kw. staat duidelijk : « ik zou mij 

 )i schamen, getuige te zijn van den dood van zulk een' onwaardige" (zie Z?*. aa,nt. bij 8 — 9, s); en de 

 bewoordingen van onzen tekst laten zich even goed in dergelijken zin uitleggen, namelijk: » het 

 )) spreekt van zelf, dat gij in den strijd omkomen zult; maar ik wil er geen getuige van zijn." — 

 Intusschen zal men opmerken, dat de laatste woorden van Salj^, in verband met het vervolg, 

 beter in den mond van AswaTaMa zouden passen, aan wien zij dan ook oorspronkelijk behooren: 

 rje Kr. aant. 1. c. 



