ZEVEN-EN-VEERTIGSTE ZANG. 



137 



22. 



23. 



24. 



25. 



26. 



07 



28. 



29. 



30. 



* Met schrik staart Koning Salju hem aan , die besloten heeft te sterven , 

 NAKOELa, die ten dood bereid is. Haastig spreekt hij : // Bedaar, kind , en ver- 

 scheur mij 't harte niet! -^ Steek schielijk op, dien kris! Niet alzoo! Ik heb 

 raad voor u, kind! een' weg (van uitvaart) voor mijn ligchaani: zoo 't niet 

 uitkomt, moge ik door den vloed worden meegesleept, en in den oceaan ver- 

 zinken! (1) — * Ik zie u daar in zulk een' toestand vóór mij; maar ook de 

 Koning Koeroe-pati heeft heete tranen gestort , en dringend aangehouden , 

 om het rijk aan mij over te geven , en dat ik den oorlog herstellen zou. Mij 

 wilde hij het danken, dat hij als koning heerschte (2). * Zoo heb ik mij la- 

 ten overhalen, om de belofte af te leggen. Laat mij dus, kind, geen ver- 

 raad plegen aan de regering van uw' ouderen broeder , den Vorst van A s- 

 tina! Te goeder trouw zal ik mij kwijten van mijn' pligt als veld- 

 heer. '^' Doch ziehier , wat ik u heb aan te bevelen ! Geen ander moet mij 

 tegentrekken op 't oorlogsveld, dan uw oudste broeder, mijn vorstelijke zoon 

 JoEDiSTiRa: die moet morgen mijn tegenstander zijn in den strijd! * Zeg 

 hem, dat hij den Kalima-oesada (3) aanlegge en op mij afschiete: die 

 zal, doordringende in mijne borst, het middel voor mij zijn, om weder 

 te keeren naar de wereld van ÉNDRa. Dit is mijn opregte raad. *A1 de 

 wapenen van de drie werelden moogt ge vrij tegen mij aanwenden, niet 

 één zal doel treffen : alleen de Kalimosada is voorbeschikt tot het werk- 

 tuig van mijn' dood. En nu, keer naar huis, mijn zoon! (4) * Zie, voor- 

 heen is mij deze bepaling gesteld , toen mij de gunst van Bat ara Goeroe 

 ten deel viel, dat geen der pijlen van 't geheele aardrijk mij zou kunnen 

 wonden, * dat al de wapenen van de drie werelden zonder uitwerking zo u- 



(1) Indien deze opvatting juist is, zijn de laatste woorden van Saljh te verstaan als eene soort 

 van eed of vloek, ■waarschijnlijk met toespeling op de aloude gewoonte, om de lijken van misda- 

 digers in de rivier te werpen, en naar zee te laten afdrijven. Welligt zou men eveuAvel ook aldus 

 kunnen vertalen: »ik heb raad voor u, kind! ik heb een middel (van uitredding), hetwelk niet 

 11 aangewend wordende, gij zoudt wegdrijven en in den oceaan verzinken," en dan dit laatste op- 

 vatten als een zinnebeeld van ondergang of grooten rampspoed? Vgl. iT?'. aant. bij 23, *-g. 



(2) De Jav. uitdrukking laat zich niet wel naauwkeurig vertalen. De zin schijnt ongeveer hierop 

 neder te komen: » slechts door mijn toedoen en te mijnen behoeve zou hij koning zijn; mij wilde 

 «hij als zijn' opperheer erkennen, mij vrij laten beschikken over al, wat zijne vorstelijke magt mij 

 )) geven kon," 



(3) Anders Kalimosada, het tooverwapen van JoEDisxiRa; zie boven, bij X, 9. 



(4) Dit komt hier slecht te pas: vgl. Kr. aant. bij 28, 6. 



18 



