140 



B 11 A T A - J o E D A. 



slaan, de sclioone D è wi SATYaWATi. De Vorst was innig begaan met het grievend 



14. hartzeer van zijne gade. * Hij zou niet gevreesd hebben, in deu oorlog te 

 sneven: hij was toch al oud genoeg. Maar hij had deernis met de Vorstin, die 

 in wild misbaar hare droefheid lacht gaf, en uit weerzin in tranen uitbarstte. — 



15. // * Waarom toch, mijn juweel," (zoo sprak hij,) //waarom die droefheiden 

 //die onafgebroken tranenvloed? Geloof mij, het dient tot niets, mijne gebied- 

 //ster, dat gij die oorkrabben vernielt, die haarwrong uiteenrukt, en die 



16. //bloemen, dien gambir en mëlati, in 't rond strooit! * 't Is of zij bedroefd 

 //worden, door u aan te zien, zuster (1): inderdaad verkwijnen ze mede! Na 

 // den regen treden de sterren flikkerend in de plaats ; maar zij worden door 



17. //(uw') moedwil vernield (2). * Waarom verhavent gij uwe haarwrong? De 

 // sterren woorden beschaamd door 't aanschouwen van de pracht uwer hoofd- 

 // haren. Ook de kidangs (3) schamen zich bij 't hooren van uwe stem, en ver- 



18. //schuilen zich op een' afstand. * De bijen zijn in groote onrust, als zij, 

 //zuster, uwe stem hooren (4), Gelijk het reekokje (5) beschaamd is bij 't 



(1) Eig. !) jongere zuster", zoo als ia 't Jav. de man gewoonlijk zijne vrouw aanspreekt. 



(2) Zoo de tekst hier een' goeden zin lieeft, naoetik bekennen, hem niet gevatte hebben. De toe- 

 speling op den sterrenhemel herinnert aan den gewonen vorm der Maleische pantons, en zou in 

 zoover, al is zij hier wat zonderling te pas gebragt, minder bezwaar opleveren. Maar wat betee- 

 kent dat vernielen van de sterren? O vertaalt: » zij hebben hun' glans verloren wegens uw' on- 

 » geoorloofd verlangen." Dit zou, in verband met het volgende, een' redelijken zin geven, indien 

 slechts de vertaling van ajiQnnmj door glans verliezen te verdedigen ware. Kan dat woord luiQiuv/} 



welligt op de haarwrong betrekking hebben, en vs g met 17, i te verbinden zijn, als oen verwron- 

 gen tusschenzin, die eenvoudig beteekenen zou: » waarom vernielt gij zoo moedwillig uwe haar- 

 )i wrong?" Doch hiertegen verzet zich ook de lezing van D, E: zie Kr. aant. hij 16, g — 17, i, — In 

 ieder geval is de algemeene zin van deze plaats voorzeker, dat de sterren zich schamen over of voor 

 het losgerukte haar, hetzij uit gekwetste eerbaarheid, of uit naijver op den schitterenden tooi, de 

 juweelen haarspelden enz., die daarbij zigtbaar werden, en den glans der hemellichten deden 

 tanen. 



(3) Eene soort van ree of klein hertebeest. — Wat hier van de stem gezegd wordt, is blijkbaar 

 ontstaan door verwarring van de kidangs met de bijen. Even als in de volgende strophe van 

 onzen tekst wordt in 't Zw. op de schoone oogen van den kidang en op het geluid van de bij 

 gezinspeeld. Zie Kr. aant. bij 17,4 — 18. 



(4) Het gegons van bijen is in de Jav. poëzij een gewoon beeld van minnezangen en teedere toe- 

 spraak. 



(5) Jav. si kidang. Dat woordje si heeft hier iets onbeschrijfelijk teeders en naïefs, dat inde 

 vertaling slechts gebrekkig door het verkleinwoord is nagebootst, even als in pd. 21 » het nootje" 

 voor si tjënkir staat. 



