146 



BRATA-JOEDA. 



5. //blijven van ÉNDRa! *Maar, gebiedster, hierin ligt mijne onvolkomen- 

 // heid , dat ik nog het ligchaam van een' sterveling omdraag , en ten twee- 

 //de, dat ik koning ben, en heerschappij voer over een talrijk volk. Het is 

 //mij niet gegeven, naar 't voorbeeld van groote heiligen, met ligchaam en 

 //ziel ten hemel te varen. Wie een' vorstelijken rang bekleedt, zijn voorbeeld 

 //Moordt door de menigte gevolgd (1). Een pan dit a, die geheel op zichzelf 



6. // staat (?) , stijgt ten hemel met ligchaam en ziel. * Geen hunner behoeft te ster- 

 // ven (2). Rësi NARana, de zoon van KANÉKa, en RaMa Parasoe zijn 

 //ongeschonden, met hun stoffelijk ligchaam, gebleven. Maar een vorst moet 

 //den dood ondergaan, om weder te keeren tot den hemel, (gelijk) de Vorst 

 // DjANaKa en de groote Koning KanyvL Daarom, gebiedster, moge 't mij 



7. //slechts spoedig alzoo gaan! (3) * Want het is mijn vurige wensch, besten- 

 // dig het genot der min te mogen smaken ; maar hier op aarde zijn vi^ij reeds 

 //oud, en gij noch ik kunnen tot de jeugd terugkeeren, wij die reeds eene 

 // talrijke nakomelingschap (4) hebben in verschillende gewesten. Doch niet- 

 //temin is 't voor mijn hart nog hetzelfde, en zijt gij in mijn oog, als waart 

 // ge nog eene jonge maagd. Derhalve, zuster, kom, laat ons heil en heerlijkheid 



8. //in Soeralaja zoeken! * Immers vind ik niemand, die u kan vervangen: 

 //alleen u wil ik behouden, en hier en ginds: steeds blijve ons aanzijn ver- 

 //eenigd! Wierdt gij, mijne dierbare, eene bloem, ik zou de bij zijn, die 

 //er jagt op maakte, en u nastreven, om mijn' lust te boeten; voert gij in een 

 //jong blaadje, ik wierd eene slingerrank van ga do eng, en kronkelde mij 



9. //om het blaadje, om u! * Waar gij ook heen gaat, ik zal met u zijn: nim- 



(1) Beter misschien, volgens de lezing van D: «hij moet wel den regel der menigte volgen." 



(2) Dit is veel te algemeen gezegd. De pandita's der Javaan sche mythen zijn in den regel even 

 sterfelijk als andere menschen 



(3) SaljhS troostrede neemt hier eene nieuwe wending. Hij is begonnen, met de onstuimige 

 wanhoop van zijne vrouw tot bedaren te brengen, door zijn voornemen, om te sterven, bepaalde- 

 lijk te loochenen; maar uu gaat hij langzamerhand ineen' anderen toon over, om haar op zijn' dood 

 voor te bereiden, en er meê te verzoenen. 



(4) Jav. boejoet, d. i. achterkleinkinderen en verdere nakomelingen. Dit schijnt echter weer 

 zonder nadenken gezegd te zijn, tenzij men daarbij aan geheel onbekende personen denke. Ik weet 

 althans in de Jav. mythen niet e'én aan te wijzen , die ondersteld kan worden , hier bedoeld te zijn. 

 Aan SaljjÏ's schoonzonen SoEJOüaN^a en BttLiT-DKwa wordt, Avel is waar, op de stamlijst van R. W. 

 ieder e'én kleinzoon toegeschreven; maar er blijkt niets van, dat die reeds toen leefden. Zijn derde 

 schoonzoon KARXii was met al zijne zonen gesneuvtild; en 't is mij niet bekend, dat dezen kinderen 

 nalieten, evenmin als SALJit's eigene zonen BoERi-SRaw<t en RoEKMa-RaTu. 



