148 



BRATA-JOEDA. 



15. // deeld aan alle vrouwen der aarde. * Jajah dyastoe kawi-rëdja toe- 

 //win aniata pan patinggal karas," sprak de Vorst van Mandraka 

 verder: //mawas tya sóka tandjoengngalapëna gel ara;" — kawi- rë- 

 dja beteekent: // de groote hofdichter"; niata patinggal karas: //verlaat 



16. //ongetwijfeld zijn schrijfboek;" — soka tandjoeng gëlara: *//desoka, 

 //(d. i.?) angsana, en de tandjoeng (1) van de geheele wereld" — gëlara: 

 //wanneer die geteld wierden, hoe moeijelijk en lang zou dat niet vallen ! Even- 

 //zoo zou 't gelegen zijn, wanneer men SATYawATi beschrijven moest. Niemand 

 // zou daar 't geduld toe hebben ; men zou er stokoud bij worden , en nog 

 // zou er geen einde zijn aan de schildering der bekoorlijkheden van de god- 



17. //delijke SATYawATi, Koningin van Mandraka." * De Vorst SALja sprak 

 verder: //Roeg tang tjala, sat tang djaladian, jen koedoe mèt 

 //oepajané"; dat wil zeggen: // de bergen zouden (eer) instorten, de zee ver- 

 //droogen, indien men er zich op toeleide, om eene wedergade in schoonheid 

 //te zoeken voor de Vorstin van Mandraka. Al stortten de bero-en ineen, 



18. //al verdroogde de zee, men zou er geene vinden. * Ach, wat zou er van 

 //mij worden, indien 't mogelijk ware, dat ik van u gescheiden wierd ! Hoe, 

 //indien (gij) sterven moest! Ik zou geene andere gedachte hebben, dan om 

 //mede te sterven. Mijn eenige wensch is, om bestendig met u het zoet der 

 //min te genieten, om tot in eeuwigheid niet te verflaauwen in de liefde, in 

 //hoevele gedaanten onze zielen nosr moo:ten overgaan!" 



19. * Zwijgen wij nu van de bekoorlijke vleitaal en de liefkozingen van Man- 

 draka 's Koning, vermengd met gezang, en afgebroken door dartele scherts 

 en minzamen glimlach. Onder een' vloed van liefkozingen volbrengt hij zijn' 

 wil. De vereeniging, bereikt zijnde, schenkt voldoening en verlustiging aan 

 't gemoed; met wellust laaft hij zijn hart (2), en geniet met drift de zalige 



20. oogenblikken. * Alle angst is uit de ziel verdreven; 't genot wordt hoe lan- 

 ger zoo vuriger, het hart wordt met wellust verzadigd. Nog houdt hij niet op 

 met vleijen, en tracht (haar) in slaap te brengen door teeder mingekoos, met 

 het doel om haar ongemerkt te verlaten. Eene bedwelming overvalt haar 



ij2V,XXJV.iiV« UV/ .WiJUtV-il. ^VliV, .JV.VA..V,lXiaiX.Q 



(1) Sokn, angsana en tandjoeng zijn namen van boomen, en van de bloemen, die daaraan 

 eroeijen; hier schijnt angsana tot verklaring van soka te moeten dienen. 



(2) Of haar hart? Dezelfde duhhelzinnigheid heerscht in de volgende -woorden. Buitendien be- 

 vatten deze strophen veel duisters in woorden en zamenhang, wat slechts op de gis vertaald is. 



