VIJFTIGSTE ZANG. 149 



ligchaam, overstelpt door liefkozingen en gevlei. Zij komt tot bedaren, en 

 herstelt het hoofdhaar. 



EEN-EN-VIJFTIGSTE ZANG. 



SKI N 1 T A. 



1. Eene sterke neiging tot slaap had de edele vrouw bevangen; maar de 

 geheime vrees, dat ze door haar' gemaal mogt verlaten worden, hield haar ge- 

 moed in gestadige onrust. Inderdaad had zij reeds lang zich door aanhou- 

 dende kwellingen afgemat, en zich voedsel en slaap ontzegd; en thans, na 



2. de omhelzing, kon zij den vaak niet langer weerstaan. -^ Het hoofd rustend 

 op den arm (van haar' echtgenoot), was de edele SATYawATi in een' wel- 

 dadigen, diepen slaap verzonken, en droomde, dat zij in Soera -nadi (1) het 

 hoofdhaar uitwiesch. 



Een verkwikkende, diepe slaap hield de schoone bevangen, toen de klok 

 zeven sloeg (2), als om de slapenden te wekken. Verschrikt ontwaakt Ma n- 



3. draka's Vorst. * Met verlegenheid ziet hij, dat het hoofd van zijne gemalin 



(1) Eene rivier in den hemel. 



(2) Naar onze klok opgevat, zon dit wat laat zijn voor Indische zeden. Maar zoo is het, al- 

 thans in 't Kawi, dat dezelfde tijdsbepaling heeft, ook zeker niet bedoeld. Welligt zou men hier 

 kunnen denken aan de tijdverdeeling, die thans op Bali in gebruik is, namelijk van 16 uren (dada- 

 woehan) in 't etmaal, die, 's nachts van zonsondergang en overdag van zonsopgang af, telkens 

 van 1 tot 8 geteld , en door een of meer slagen op eene trom aangekondigd worden (dawoeh pisan, 

 daAvoeh ro, enz.). Zie Friederich, Bat. Gen. XXIII, 55. Zulk een uur is dus zooveel als ander- 

 half uur van de onze; en zeven uur 's morgens komt overeen met anderhalf uur vóór zonsopgang, 

 d. i. in deze gewesten omstreeks half vijf. Meer waarschijnlijk komt het mij evenwel voor, inzonderheid 

 ook met het oog op de tijdsbepaling in LXV,1, 7 (zie de noot ald.), dat in 't Kw. op beide 

 plaatsen Indische uren (moehoêrta) bedoeld zijn, waarvan er dertig in een etmaal gaan, der- 

 halve overeenkomende met 48 minuten van onzen tijd. Worden die uren van middernacht ge- 

 teld — wat mij evenwel niet stellig blijkt — , dan komt zeven uur 's morgens overeen met ruim half 

 zes van onze klok. In 't Kw. wordt buiten die twee plaatsen nog eens (Kw. XXII, l,i) van acht 

 uur (tabëh waloe) gesproken; maar 't verband is mij daar niet duidelijk genoeg, om er iets ze- 

 kers uit af te leiden. — Overigens is 't bekend, dat ook in Indië het luiden van de Mok van ouds 

 ia gebruik was, om de verloopene uren aan te kondigen. 



