DRIE-EN- VIJFTIGSTE ZANG. 157 



vder, trek nu spoedig den Vorst van Mandraka tegen! Ontferm u over 



17. //het volk! * Indien Vorst Salju op nieuw in toorn ontsteken mof^t, no^^ he- 

 //viger dan thans, dan zou geene list meer baten, en de gansche wereld 

 //vergaan." — Lang hield Koning KRësNa met vriendelijke woorden bij Vorst 



18. JoEDiSTiRa aan; * maar deze bleef zwijgend vóór zich neerzien. Zoo t^root was 

 zijne barmhartigheid, dat hij niet besluiten kon, den dood van een' zijner 

 natuurgenooten te bewerken. — Nadat hij eene wijle met neergeslagen' blik het 



19. stilzwijgen bewaard had, * sprak de doorluchtige Koning KRësNa op nieuw, 

 met verheffing van stem: //Welnu, hoe is het, broeder? Wilt gij niet vech- 

 //ten? ontfermt gij u niet over de bevelhebbers, die u zooveel genegenheid be- 



20. //toonen? zult gij 't hun niet vergelden? * Zoo aanstonds, als Koning SALja 

 //zijne krachten den teugel viert, vergaat het volk van al de Vorsten. Zijt 

 //gij zóó gezind, ga dan liever naar de bosschen, en sla u eene kluis op in 



21. //'t gebergte! Vergeefs dan om de overwinning gestreden; * vergeefs houdt 

 //gij als Vorst uw verblijf in de hofplaats." — Zoo sprak hij met eenigen 

 wrevel. Inmiddels hield WuëKODaRa niet op zich over de borst te strij- 

 ken (l), en sprak, al morrend en mompelend: //Ja waarlijk, hoe is het? 



22. // 't Is om het geduld bij te verliezen , * dat zoo iemand zich in 't hoofd 

 //stelt, om niet te willen vechten, en een' magtig vijand uit den weg 

 // ruimen. Waartoe dan vooraf met zooveel aandrang het rijksgebied opge- 

 //eischt, als hij toch niet vechten wil? Ja, wel te regt wordt hij berispt!" 



23. * Na die woorden sprak Koning JoEDisTiRa met zachte stem tot Vorst 

 KRcsNa: //Heer, wanneer heeft mijn wil zich tegen uwe beschikkingen verzet? 



24. // En ook thans, zie , "* ik bid slechts om uwe stellige uitspraak , of ik het wer- 

 // keiijk ben, die, naar den wilder Godheid, den Vorst van Mandraka den 

 //dood moet geven?" — Glimlagchend hernam de Vorst van Dwarawati: 



25. //* Eilieve, vraag het uw' jongeren broeder, die gister den last van Koning 

 // Saljü ontvangen heeft : aan NAKOELa heeft hij zijn' wildoen verstaan!" — 

 JoEDisTiRa sprak (op zijne beurt): //Ja, hij, de Vorst van Mandraka, 



26. //heeft het verklaard, * dat hij door mijne hand moet sterven; maar het is 

 //uwe uitspraak niet, geëerbiedigd Vorst! Ik vraag niets dan een en- 



(1) Vgl. XLIV, 12, en de noot aldaar. 



