VIER-EN-VIJFTIGSTE ZANG. 159 



Na den zegen te hebben ontvangen, stijgt hij met spoed op den jiiwee- 

 len wagen, rijk bezet met amethisten, saffieren en smaragden (1). 



2. * Met luid rumoer omstuwt het krijgsvolk, als in statig geleide, den 

 Koning Joedistirü. Onder 't luidruchtig gejuich der troepen rukt hij op ten 

 strijde. De oorlogsbenden wemelen (over 't veld), aan den vloed des oceaans 

 gelijk, veelkleurige glansen uitstralend. Al de hoofden doen de krijgsmu- 

 ziek weerklinken: trommen en bekkens druischen dooreen, en beantwoorden 



3. elkaar met oorverdoovend geraas. * Als de donder dreunen de gong 's en 

 goebar's, de tongtong-grit's en poeksoer's, luidruchtig als ^t 

 gebulder van een hevig onweer. 



Op bevel van Koning KiiësNa houdt het volk op, zich het gelaat te be- 

 dekken , en vat de wapenen weder op. De tallooze gelederen verdringen zich 

 op het oorlogsveld. Hunne slagorde is nog steeds de Tjandrlisa. 



Gezamenlijk vallen de troepen op den vijand aan, met luid geraas, als 



4. ware de gansche natuur in beweging. * De tooverschepselen van Tjanda- 

 bérawa ontwaken plotseling uit hunne verstomming, en rukken voorwaarts. 

 Zoodra zij de wapenen in 's vijands handen zien , vereenigen zij zich , om hem 

 te verdelgen. Koning JoEDisTiRa haast zich, zijne pijlen te lossen : als rook- 

 wolken ontwikkelen zij zich al zwermend; het gedriiisch stijgt ten hemel, en 

 met geweld storten zij zich op den vijand, die, inde gedaante van reuzen, 



5. bij millioenen uit den boog (van SALja) te voorschijn komt. * Steeds feller 

 blaakt de drift van Koning JoEDiSTiRa: zijne schichten volgen elkander zon- 

 der ophouden bij tallooze zwermen. De edele PALGOENa is hem reeds ter 

 hulpe gekomen, en lost, zijne pijlen bij millioenen, die mede jagt maken op 

 den vijand. WRëKODÜRa lost den Bargavi^astra: den boog ontsnapt, stroomt 

 het geschut onafgebroken te voorschijn, snorrend en bulderend met eenparig 



6. geweld, * en stort zich bij hoopen op den vijand neer. 



Maar de Vorst van Mandraka volhardt met onverflaauwde kracht. Drif- 

 tig spant hij den boog, en lost ijlings den Tjanda-bérawa, onder 't uit- 

 spreken der tooverbede. Het wapen ontlaadt zich in reuzen, nog grooter en 

 woester dan de vorige. Zij werpen zich op den vijand; al, wat hun tegen- 



(1) Zoo verklaart men de Jav. namen nila, widoeri en djoemantën. 



