VIJF- EN- VIJFTIGSTE ZANG. 163 



en in 't rond gesmeten naar alle vier de hemelstreken, naar het noordoosten 

 en 't noordwesten, naar het zuidoosten en 't zuidwesten. 



10. ^ Toen Sakoeni gestorven en aan stukken gescheurd was, vloden al de 

 troepen uiteen. Bij bergen lagen de hoofden opeengestapeld; het bloed was 

 als eene zee, door den wind in golvende beweging gebragt. Inderdaad, het 



11. was verschrikkelijk om aan te zien. * Als klippen dienden de lijken van 

 olifanten en paarden, als watergras de schachten der pijlen; als mos de kne- 

 velbaarden, de vlaggen en wimpels; de wagens vertoonden zich als schepen: 

 — het zou te lang duren, om al de tooneelen des bloeds te vermelden. 



13. •^ Na 't ontkomen van Koning DoERjODaNa — die in den strijd niet getrof- 

 fen was, dewijl de ure van zijn' dood nog niet daar was — trokken zich alle 



13. krijgsbenden in de kwartieren terug. * Al de vorsten, de hoofden, de ede- 

 len, onderbevelhebbers en helden betrokken de nachtkwartieren. 



Spreken wij thans van 't kwartier van Mandraka. Een oude ver- 



14. trouwde boepati bragt de tijding aan de Vorstin. * Hij had het leven behou- 

 den, door onder de lijken bedolven te liggen, maar hij was gewond. Deze 

 bragt het berigt aan SATi'awATi, ('s Vorsten) gemalin, dat haar echtgenoot 

 gevallen was, als een slagtoffer des oorlogs. — Zij vernam het met diepe 

 smart. 



\ 



ZES-EN-VIJFTIGSTE ZANG. 



ASMARA-DANA. 



1. Op de mare des doods weergalmt de legerplaats van 't luidruchtig ge- 

 jammer van bloedverwanten en magen. Maar SATYawATi geeft er geen' acht 

 op : zij gordt haar kleed aan , bevestigt de haarwrong , neemt den dolk in de 



2. hand, en begeeft zich schielijk op weg * naar 't slagveld, om Koning Sal- 

 ja in den dood te volgen. Spoedig wenschte SATYawATi op zijne schreden 

 in ÉNDiia's woning in te gaan. De reden, dat zij haar' echtgenoot achterna 



