ZEVEN-EN-VIJFTIGSTEZANG. 169 



30. is, waar Koning S^Lja ligt. *De edele SATYawATi, schoon gereed, om zich 

 het leven te benemen, wil vooraf (de plaats van) het bliksemlicht naderen. 



31. Zij vermoedde niet, waar het weêrlicht op daidde; * maar zij wilde slechts 

 het weêrlicht en den bliksem tot getuigen nemen (1). Door vermoeijc- 

 nis buiten staat, om langer rond te dolen, besluit zij ten laatste den 



32. bliksem te naderen; * (en zie,) daar staat een wagen, van reo-enbo^'en 

 omhuld en dooreenschietende lichtglansen, en beschermd door bliksem en 

 weêrlicht, terwijl een zachte regen van bloemen er zich aanhoudend over uitstort. 



33. ■* Inderdaad, deze is boven alle andere vorsten verheven, ('t is) de Konino- 

 van Mandraka, die zich tot in den dood van alle vorsten onderscheidt! 



34. * De edele SATYawATi treedt nader (en spreekt) : // Wie mag dit zijn , 

 // wiens wagen van bliksemlicht omtogen is, van prachtige regenbogen en glan- 



35. // sen? * voor wien de natuur in beweging komt, en geheimzinnige stemmen 

 //lucht en aarde vervullen, terwijl een regen van bloemen zich over hem 



36. //uitstort?" — Schielijk stijgt Dèwi SATYawATi op den wagen. * Zoo dra zij 

 hem ziet, die daar op den wagen ligt uitgestrekt, werpt ze zich met het ge- 



37. laat op de voeten van den Vorst. Jammerend en schreijend, * tracht de 

 edele Satyüwati het lijk vanhaar' man te wekken; met drift kust zij hem de 



3S. lippen^ en doet als of hij nog leefde (?). * De wond in de borst, Avaaruit het 

 bloed over 't gansche ligchaam gestroomd is, bedekt zij met sirih (2), als om 



39. haar te heelen. Tevens houdt zij niet op, hem wakker te roepen: // * Ach, ant- 

 // woord mij toch, Heer, met minzame woorden, als gewoonlijk, wanneer gij 

 // van 't openbaar gehoor terugkomt, en ik u tegemoet treed met d a n d a n g 

 //goela (3)!" 



(1) Dit luidt wat zonderling, maar Avordt door 't vervolg genoegzaam opgehelderd. Rondom den 

 Avagen, Avaarop Salj^i lag, flikkerden bliksemstralen en lichtglansen. Die verlichte plek ontwaarde 

 8ATVawATi op een' afstand, en besloot zich daarheen te begeven, om haar offer te volbrengen. Vgl. 

 Kw.' in Kr, aant. bij 28 — 31. De bedoeling van den grondtekst schijnt eenvoudig te zijn, dat Sa- 

 TYAWATi de rigting volgt, die haar door den bliksem Avordt aangewezen. 



(2) Nam. met een' sëpah, eene uitgekwaauAvde sirih- pruim: zie boven bij XXXIV, 3, 



(3) De aankondiging van den volgenden zang is hier niet zeer gelukkig ingelascht. Misschien kan 



men de slotwoorden verstaan in den zin van » sprekende of zingende in de dichtmaat Dandan g 



"Goelii". O vertaalt: "gelijk de suikerkraai (met vriendelijken kout)", hetgeen Avel in zoover grond 



hebben zal, als in 't woord goelu [suiker) A'oorzekcr eene toespeling op het minzame der toespraak 



gelegen is. 



00 



