174 



B 11 A T A - J o E D A. 



dekt (1). Aan den uitloop van eene rivier in zee zat hij roerloos op den bo- 

 17. deni des waters gedoken. Daar had zich SoEJonaNa * verscholen uit over- 

 maat van vrees, diep ellendig en vernederd, aan kommer en gebrek en veel- 

 vuldig zelfverwijt ten prooi. Geen enkele volgeling was met hem: Avijd en 

 zijd waren zij gevloden. Hij was gescheiden van zijne gade, en 't rijk van 

 As tin a was gevallen. 



In vele rigtingen had men SoEjODaNa gezocht , zonder hem te vinden ; 

 IS. weshalve de P an da wa- vorsten * nog niet in de stad wilden binnentrek- 

 ken, maar slechts rustig op het Koeroe- veld blijven, zoolang er geen be- 

 rigt Avas omtrent SoEJODaNa's verblijfplaats. Thans ontving men tijding: het 

 volk berigtte aan de opperhoofden, dat men zekerheid had van de plaats, 

 waar hij zich ophield. Onbewegelijk zat hij aan de monding in zee, mee- 

 nende, dat hij het zou kunnen uithouden in 't water. Even als een schildpad 



19. zat hij daar, * zonder zich te bekommeren om het water, dat hij binnen 

 kreeg , in den waan dat hij er tegen bestand zou zijn ; maar hij had zich in 

 die meening bedrogen. In overhaasting had hij zijn leven trachten te redden, 

 met het voornemen, om later eene andere schuilplaats te zoeken, indien het 

 niet ter kennis van den vijand gekomen was. 



De Panda wa- vorsten, van de verblijfplaats van Koeroe-pati onderrigt, 



20. gaven er kennis van aan Koning KRësNa. "^"Terstond werd aan 't Panda- 

 wa-heir luide 't bevel van Vorst KRësNa verkondigd, om op marsch te gaan 

 naar de plaats, waar de Koning SoEJODaNa zich schuil hield, aan den oever, 

 in 't water gedoken. Het Pandawa- volk rukt uit met de gansche krijgs- 

 magt, onder luid rumoer, met de voertuigen, de paarden, ohfanten en wa- 



21. gens, die den grond doen daveren. * Al de vorsten en hoofden prijken met 

 banieren en wimpels; de veldmuziek weerklinkt alom. Alleen BiMa loopt 

 wild vooruit, op geen paard noch olifant gezeten, te voet, en de knods 

 omhoog Averpend, met Avoest en onstuimig gebaar. De veldoversten , de ede- 

 len en hoofden vereenigen zich met hunne benden in luidruchtig ruimoer. 

 In 't midden bevinden zich de Vorsten. 



(1) Dit en 't volgende had waarschijnlijk nog op denzelfden dag A^an Saljus dood en de neder- 

 laag der Korüwfï's plaats: zie Kr, aant. bij 16 — 19, 7. Over SoEJODuXa's schuilplaats vgl. het 

 Indisch verhaal in Gesch. d. PP. § 63, X. 



