ZESTIGSTE ZANG. 179 



D O E K M A. 



1. Gelijktijdig treden de twee knodsvecliters voorwaarts. In een' krino- om- 

 geeft hen 't krijgsvolk, als om liet gevecht van een' buffel met een' wilden 

 stier te aanschouwen. Wel pasten zij als kampvechters bij elkander, beiden 



2. even groot, beiden even schoon en lichtgekleurd van huid (1), *" beiden rijk 

 aan hoofdhaar, dat in lange lokken golvend neerhing, beiden gelijk van ar- 

 men, dijen en borst, en evenzeer gespierd. Alleen was WRëKonaRa een 

 weinig vaster van vleesch en minder barsch van gelaat (2). 



3. * Tegelijk storten zij zich op elkander, en laten de knodsen vallen : dreu- 

 nend slaan de twee knodsen op elkaar. Tegelijk wijken zij met een' sprono-. 

 BiMa vervolgt (zijn' vijand) en slaat, maar SoEJonaNa ontwijkt den slag, en 



4. wordt niet getroffen. * De knods van WRëKODaRa valt ter aarde: de bodem 

 wijkt en kantelt, hevig geschokt en bewogen. SoEJODaNa zwaait de knods, 

 WRëKODaRa ontwijkt hem, en de knods van den Koeroe- vorst valt ter 



5. aarde. * 't Is of de bodem splijten zal, die golvend op en neer gaat. Moedig 

 wisselen zij de slagen ; gelijktijdig ontspringen zij, en stooten weer vlug op elkan- 

 der. Geen van beiden doet onder: gelijk zijn hunne krachten, gelijk hunne 



6. vlugheid. * Opeendringend klemmen zij elkaar in de armen vast, en grijpen 

 elkaar beurtelings aan. De strijd blijft onbeslist: nu weren zij gelijktijdig af, 

 en slaan knods op knods, dan hervatten zij de worsteling, en laten op eens 

 weer gelijktijdig los; straks loopen zij in 't rond, en draaijen om elkander 



(1) Jav. baléngah koening. Het eerste woord schijnt eene vereeniging van zekere bijzondere 

 kenmerken van mensckelijke schoonheid aan te duiden, die zich moeijelijlc bepalen laten. Het wordt 

 verklaard door 2^oezeUg van gelaat met eene schoone ^ gele huid, of ook - mei schoone , groote oogen, 

 en in 't algemeen door scJioon, imlgemaalct. Poezeligheid kan wel bezwaarlijk bedoeld zijn onder de 

 uiterlijke hoedanigheden van den ruAven WRëKODuRa, Aviens ruigte bij de Javanen als die van EsAU 

 bij ons tot een spreekwoord geworden is. Misschien beteekent het z. v. a. xoel gevuld, niet mager. 

 — Koening, geel, wordt van de huid gezegd, in tegenstelling van zwart, en beteekent dus betrek- 

 kelijk blank, licht geldeurd. 



(2) Het komt mij niet onwaarschijnlijk voor, dat dit laatste » minder barsch" op SoejodiiïïjÏ be- 

 trekking heeft , en dus de bedoeling integendeel is , dat WKeKODaRii )i barscher van gelaat" was ; 

 maar die onderstelling heeft geen' voldoenden grond, om haar, in strijd met het oogenschijulijk 

 verband der tekstwoorden , in de vertaling te brengen. Vgl. D, E in Kr. aant. bij 1, 7—2. 



