TWEE-EN-ZESTIGSTE ZANG. 187 



11. *Het was de gewoonte van Koning KiiësNa, om eiken naclit uit wandelen 

 te gaan. De Panda wa 's nam hij allen met zich. Geen hunner verzette zich 

 tegen de schikkingen van PADMa-NaEa, al had hij hen in nood of dood gevoerd. 



12. (1) Zoo dan wordt verhaald, * dat zij des nachts al verder en verder 

 doolden. Zij gingen rond langs de oevers, door de bosschen Het ge- 

 flonker der sterren aan den hemel vereenigde zich met (schijnsel van) de vuur- 

 vliegen , alom in menigte uitgestrooid, 't Was als eene wisseling van schoon- 



13. heden * tusschen de aarde en den hemel (2). Overal flikkerden de vuurvlie- 

 gen, als om de in 't rond prijkende bloemen te verlichten, die zich in menigte 

 uitgespreid vertoonden, terwijl zij (3) zich in 't luchtruim verhieven. Prachtvol 



14. waren de nachtelijke tooneelen. Aan alle kanten flikkerde 't weêrlicht (?), * en 



verstrekte (den wandelaars) tot fakkels Vele 



boomen lagen ontworteld en omvergeworpen, in den strijd getroffen door de 



15. zijdelingsche slagen van WRCKODaRa's knods (4). * Onbezorgd gingen de Pan- 

 da w a's voort in 't gevolg van KRësNa. Zij voelden de vaak wijken (5). Zij 

 toefden bij een helder water, en wieschen zich het gelaat. De slaap week, en 

 ging onder in 't ^enot des harten (?). 



laten de tekstwoorden des noods wel toe, en welligt is 't nog de dragelijkste. Maar het schijnt 

 toch Avel blijkbaar, dat de zamenhang zeer onvolkomen is, en wel door de gewone oorzaak, name- 

 lijk afwijking van den grondtekst. In dezen toch is in 't geheel niet van gewoonte sprake, en wordt 

 bovendien aan den nachtelijken togt, naar 't schijnt, een geheel anderen natuurlijker doel toegeschre- 

 ven, te weten, om de vervulling van Soejoduxh's vloek te ontgaan. Zie Kr. aard. bij 9, s — 11, 6. 

 (1) De volgende strophen tot het eind van dezen zang zijn mij grootendeels duister, en ik 

 twijfel zeer, of er een goede zin in bestaat. Blijkbaar is althans de oorspronkelijke zin weder deels 

 door misvatting bedorven, deels aan de zucht tot klankenspel opgeofferd. Ook wemelt het van 

 woorden van twijfelachtige beteekenis, die op zeer uiteenloopende wijzen verklaard Avorden. Ik heb 

 er intusschen van gemaakt , wat ik kon , zonder in 't minst voor de juistheid van mijne vertaling 

 te willen instaan. Sommige woorden, die ik, wegens volstrekte onzekerheid van de beteekenis, ge- 

 heel onvertaald heb moeten laten, zijn door stippen vertegenwoordigd. 



(2) Vgl. het Kw. in Kr. aant. bij 12, 7 — 15, waar dit denkbeeld duidelijker ontwikkeld wordt. 



(3) Namelijk de vuurvliegen? O heeft: » de bloembedden werden zigtbaar, slechts door eene fijne 



I) wolk bedekt." 



« 



(4) Hiervan staat in 't Kw. niets. Vgl. LX , 8, s . 



(5) Volgens Wt.; O vertaalt: » de vaak deed hen naar rust verlangen." De laatste opvatting 

 schijnt door de tekstwoorden bezwaarlijk te worden toegelaten, schoon zij een' beteren zamenhang 

 oplevert. 



