DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 59 



krijgen. Dat leven en die beweging ontvangen zij echter ook door toonverheffing, 

 als wanneer zij eenvoudige inperatieven zijn. — z. hierboven. 



(, ■'t,'"' o f 



i.^j besar-ken (3. van .«*j besar, groot), hel denkbeeld eener handeling, die 

 een object groot maakt; maak groot. 



Voor de nomina verbi en de hier bedoelde doode verbaal-vormen zal ik mij, in 

 het vervolg dezer verhandeling, zoo als ik hiervoren ook reeds hier en daar gedaan 

 heb bij de vertaling der voorbeelden, kortheidshalve, steeds van den infinitief be- 

 dienen, ten ware de bekendstelling der juiste beteekenis noodzakelijk mogt zijn. 



Men zal dus bv. vertaald vinden: j£j» pcëkoel, slaan, instede van het slaan; 

 Lj besar-ken, groot maken, instede van het denkbeeld van groot maken. 



Hier wordt nog aangeteekend, dat er nog eene andere soort van deverbale ab- 

 slracla in het maleisen is, die eene handeling of eene wijs van zijn meer als in 

 de werkelijkheid plaats hebbend, dus bereids als van een subject uitgaand, of aan 

 een object plaats hebbend voorstellen, waarvoor wij in 't nederlandsch verschillende 

 vormen, doch voornamelijk dien met den uitgang ing hebben, zoo als, om bij de 

 eerste voorbeelden te blijven, slag; delving; gang; nederdaling ; zitting. De Mal. heb- 

 ben daarvoor de vormen 40, 42, 45 en 46. 



Deze soort van abstracta noem ik nomina aclionis. 



Het verschil tusschen nomen verbi en nomen aclionis is zoo groot niet, dat het 

 eene voor het andere niet zou kunnen gezet worden, zonder den zin te veran- 

 deren; maar in een goed woordenboek, en voornamelijk in eene etymologische 

 verhandeling, moet m. i. wel degelijk daarop gelet worden. 



Ik verdeel de verbale derivata in drie klassen; gewone zeldzame, en vreemde en 

 gemengde. 



a. Gewon e; 



q> Zeldzame; 



y. Vreemde en gemengde. 



«. Gewone verbale derivata. 

 Ik tel er 25, namelijk 6 primaire en 19 accumulatieve. 



