48 DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 



sigeraha, onverwijld; spoed, in dien zin; *&>»,> ber-sigeraha, spoed hebbende 

 zijn; d.i. hier: met spoed {onverwijld) plaats hebben. 



Met dezelfde kracht hecht het praefix zich aan composita van een adjectief 

 met een complementair substantief, waarvan bij den vorm — *> (1.) gesproken is. 



c^S^ ij*^ bagoes-möëloet, mooi van mond; ei^.S^ (juZ^ji be r-bagcës-möê- 

 1 oe t , een lief mondje hebbende zijn; JU£ -*«j b e s a r-k a p a 1 a , koppig ; koppigheid ; 

 JUS - j^jji ber-besar-kapala, koppigheid hebbende zijn; koppig zijn. 



Voor sommige grondwoorden heeft de vorm — ; j eene bijzondere, meer actieve 

 beteekenis, die schijnt af te wijken van, doch opgesloten is in de hierboven ge- 

 geven algemeene beteekenis. Er zijn zelfs grondwoorden , voor welke de algemeene 

 en eene bijzondere beteekenis naast elkander bestaan. 



%.£ g öë r o h , donder ; SjJ>y. b e r-g öë r o h , donderen (impers. ) ; ^^-y» h öê dj a n , 



regen; ^Jji ber-öëdjan, zich aan den regen bloot stellende zijn; ^cl angin, 



wind; ^u ber-angin, zich aan den wind bloot stellende zijn; een luchtje scheppende 



zijn; «xJJ gelombang, golf; M^Sy ber-gelombang, golvende zijn; JJ te lor , ei; 



ju.* ber-telor , eijeren of een ei leggende zijn; ^JLuï isterï, getrouwde vrouw ; jj^juAj 



ber-isterï, eene vrouw hebbende zijn; eene vrouw nemende zijn; trouwende zijn 



[intr.]; jij anak, kind; (j-^y ber-anak, een kind of kinderen hebbende zijn; 

 barende zijn (inlr.). 



Onze vorm kan ook eene reflexieve beteekenis hebben. 



*y koewwai, kracht; ïy.> b er-koe wwali, zich inspannende zijn; eig.: kracht 

 hebbende zijn; kracht aanwendende zijn. 



Het spreekt van zelf, dat men zich in vertalingen geheel anders uitdrukt, dan 

 hier opgegeven is. 



Er zijn afgeleide substantiva van den vorm ^o — (40.), die, op zich zelven 

 staande, niet in gebruik zijn, maar wel als grondwoorden voor den vorm — .*. — z. 

 daaromtrent 11 — . 



Voor sommige substantiva is de vorm — .j geheel adverbiaal—, z, 82—. 

 Ik noem den vorm — j (2.) possessivum. 



