DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 5; 



> j * * *■ y j 



c,^ &$.<> y[i tem bak- ken pel 02 roe ka pa da boe roerig, een' kogel {dir. obj.) 



schieten naar een' vogel [ind. obj.); yb bajar, belalen, bv. zijne schuld {dir. obj.) 



mef spaansche matten {ind. obj); oi^. ^r^ bajar- ken ringgit, spaansche mal- 



ten {dir. obj.) betalen. 



o - 



Bij het gebruik van het passief van het hier behandelde clerivatum i' — , en voorn, 

 van den participiaal-inflnitief passivi daarvan, Ji — J (z. cl.) , wordt het suffix ,<T 

 zeer dikwijls weggelaten. 



.isvaI-J t e r - p e n dj a r a , voor ^l^sójLj t e r-p e n dj a r a-k e n , gekerkerd ; i*A$wi .S' 

 ter-sem bahjang, voor ..C£A^«y te r-sembah j a ng-k en, besembahjangd ; s-wj' 



t er-si ge ra h a , voor .£[&>£* Si ter-siger aha-ken , bespoedigd. 



Wanneer het grondwoord een adjectief of adverbium is, moet men van deze apo- 

 kope een behoedzaam gebruik maken, omdat alsdan de vorm — r j' ook den super- 

 lativus comparativus (70. 85) kan beteekenen (z. cL). 



Xjk^ji ter-sigeraha, ten spoedigste (83.) en bespoedigd (3.(3..) 



Deze van <") afgeleide beteekenis van den vorm <T — schijnt oorspronkelijk vol- 

 komen gelijk te zijn geweest aan die van den vorm • — (4.) Dit wordt voor mij zeer 

 waarschijnlijk door de omstandigheid , dat het maleischo dialect van Batavia (ik be- 

 doel hier niet het zoogenaamde laag maleisen) voor alle verhoudingen , waarvoor het 

 rnalakasche dialect twee vormen, .^ — en ♦ — , noodig heeft, thans nog alleen (\cn 



vorm • — , in de gewijzigde gedaante van ^ • — in, gebruikt. Ook de Boeginezen en 

 Makasaren hebben daarvoor alleen het suffix i. (*) Met de ontwikkeling ÓQr taal 

 en den vooruitgang in geestelijke beschaving heeft men echter hier en daar een onder- 

 scheid gemaakt , dat zijn' grond had in de natuur van het grondwoord , als welke de 

 afleiding van twee transitieve verba van verschillende beteekenis toeliet. En dat 

 verschil, waarover hieronder meer, schijnt mij al verder alleen zijn' oorsprong te 

 danken te hebben aan de tweede, minder regtstrecks werkende beteekenis van Jï— , 

 die afgeleid is van I als verkorting van mn^innitop 



(*) B.F. Matihes, Macassaarsche spraakkunst, § 178. 



