54 DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCIIE TAAL. 



KRACHT VAN ^J . 

 ALS VERKORTING- VAN (un^tn,^ 



mnajiKVMjis haken beteekent, volgens Gericke, gelasten; laten; iemand iels laten 

 doen, even als het mal. s.^ sceroh. En dezelfde kracht heeft het suffix i": 

 het drukt eene uitwerking op een object uit, die voor dit laatste de oorzaak 

 wordt van een intransitief handelen [oorspronkelijk of afgeleid (1.)] of eene wijze 

 van zijn [oorspronkelijk of afgeleid 2.)], en de daarvan afgeleide vorm Ji — laat zich 

 altijd vertalen door: doen, met den infinitief van hel intransitieve verbum , is dus een 

 causalivum iu den eigenlijken zin van het woord. 



.Slis. djalan, gaan; ^GSU- djalan-ken, doen gaan; J lari, loopen; ^CjJ 1 a- 



ri-ken, doen loopen; uJL,* niimpi, droomen; ^juU* mimpï-ken, doen droomen; 



Q.yi bërak, kakken; J^-hy. bërak-ken, doen kakken; u^oU hanjoet, drijven; 



..GjU hanjoet-ken, doe» drijven; Q^ deed ook, zitten; ^ï^ deëdock-ken, 



doe» zitten; oT ada,_ zi/«; ^ïo) ad a-ken, c/oew 2?)'». — z. voorts 9. 



Voor transitieve verbaalwortels is deze beteekenis van den vorm „/— hoogst 

 zeldzaam , waarbij nog komt, dat die zeldzame gevallen niet van een algemeen 

 gebruik zijn. Ter vermijding waarschijnlijk van twee onmiddelijk op elkander vol- 

 gende accusatieven, bezigt men dan óf de passieve flexie , — (C-) , waardoor het eerste 

 object in den nominatief komt en dus het verbum kan voorafgaan, of men scheidt 

 de beide accusatieven door <>\ a k a n. 



^1'i è.'b peg gang neggerï, een gewest bestieren; J] ^li ^J&'O <jf ^jyX* 

 menterï anoe di-pegga ng-k en neggerï anoe, den menterï N. N. werd op- 



> 5;-' c"i ' **6 " o " o »>' " 



gedragen, het landschap N.N. te besturen; J] ^ Xi X) J] ^l'x* ^JLsSi^o m e-m eg- 

 g a ng-k en menterï anoe akan neggerï anoe, Jew menterï N. N. liet landschap 

 N, N. doen bestieren. 



Alle woorden van den vorm t — , die betcekenen : het object maken tot hetgeen 

 door het grondwoord uitgedrukt wordt, kunnen ook worden beschouwd als te zijn 

 ontstaan door «wi^*™*^ en duiden dan aan: het object doen zijn, wat door het grond- 

 woord uitgedrukt wordt. Zulke grondwoorden zijn voornamelijk de adjectiva. 



