DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 67 



vreemds vinden, als men bedenkt, dat die in 't latijn en 't arabisch dikwerf voor- 

 komt: 'bv. docere aliquem aiiquid en celare aliquem aliquid, staat vol- 

 maakt gelijk met de twee laatste voorbeelden; en zoo heeft men bv. in het ar.: 



Ia*w ^UaU) )y£ M ) askawöê 'ssoeltana soemma, zij hebben den koning gift ie drinken 

 gegeven. S. de Sacy , II ed. , p. 122. 



Soms zou men zich het logisch verband tusschen het verbum en zijne beide ac- 

 cusatieven duidelijk kunnen maken, door zich het grondwoord, dat dan natuurlijk 

 een verbaalvvortel moet zijn, met den completieven accusatief als een compositum 

 Ie denken. 



cuIj.aÜ 1 ontar-b atoe, sleen-werpen ; e^ü '? j/-*» AüJl* me-lontari sa-örang 

 ba toe, iemand steen-werpen of be-sleen-werpen. 



Men kan evenwel niet altijd, wanneer men een transitief verbum op ) met twee 

 substantiva zonder praepositie verbonden aantreft, aan de verhouding van dubbelen 

 accusatief denken; het in het grondwoord liggend begrip verzet er zich soms met 

 alle kracht tegen. Wanneer ik bv. zeg {aan) iemand de deur openen, dan kan ik 

 mij met geene mogelijkheid dien iemand als eerste en.de deur als tweede direct 

 object van de handeling openen denken, en in den zin e^Ju <*_*** -^IG boek a-i 



ham ba pin toe is *[& volmaakt identisch met ^Ik boek a-k en, en van den zin 

 geldt hetzelfde, wat ten opzigte van j) ^tut e^a* CS) aJLa^UC^ p. 60 gezegd is, 

 d. i. e>Jw de deur, is hier het direct, i«^v«j&, ik, echter het indirect object, waar- 

 vóór eene praepositie is uitgelaten. 



Deze kracht, het indirect object direct te maken, strekt zich ook uit op, of heeft 

 zich welligt het eerst ontwikkeld bij de indirecte objecten van oorspronkelijk intran- 

 sitieve verba, en het is juist in deze intransitieve verba, als grondwoorden, dat. het 

 verschil tusschen de vormen . — en ^ — , afgeleid van «.i^wim|. haken, zich het 

 sterkst geprononceerd voordoet. 



Drukt de vorm Js — , zooaïs hierboven gezegd is, eene uilwerking op een object uit, 

 die voor hetzelve de oorzaak wordt van een intransitief handelen, door hel grondwoord 

 uitgedrukt, de vorm . — maakt de intransitieve handeling transitief en stelt het indirect 

 object, dal bij die intransitieve handeling behoort, als direct object voor de nu transi- 

 tieve handeling. 



