68 DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 



O "f 



.SU- dj a 1 a u , gaan; (j&SU. dj a 1 a n-k e n , doen gaan ; ^JU. dj a 1 an i, hegaan ; (jO^ 



dcëdoek, zitten; ^Jo'OjO döêdoek-ken, doen zitten; lL/j^J d oé d öê-k i ; 'zitten op 

 iels (dir. obj.), in de voorstelling van den Mal.: iets be-zilten, d. i. de handeling van 

 2ï'Mew uitoefenen op iels; .±x> tïdor, slapen; ^/i-Joü tïdor-ken, doen slapen; ,.^ 

 tidö-ri- beslapen (iemand of iets -hel tweede object is hier in dezelfde verhouding , als 



> > o - o ■" o ' 



hei object van CS^ doédcé-ki-); {j^c\'i tüngis, weenen; ^CwxU tangis-k en , doen 



weenen; ook wel beweenen (wecnen over) ; u**fZ ta-ngï-si, beweenen, zooivel in de- bc- 

 teekenis van weenen over, ah van wecnen tot. 



4. 



Is het grondwoord een intransitief verbum, dat zich echter Iaat oplossen in een 

 transitief verbum met een direct object, waarbij zich ook nog - een indirect object 

 laat denken, zoo als bv. ^.ju bërak, kakken- zijn drek (dir. obj.) lozen, en waarbij 

 men nog kan denken aaneen indirect object, waarop of tegen wat dit gedaan wordt, 

 dan beteekent de vorm J>— niet alleen : de inlr. handeling doen verrigten, hier : doen 

 kakken, maar ook: door die inlr. handeling iets (dir. obj.) transitief behandelen als 

 het in de inlr. handeling verborgen direct object, dus hier: als zijn drek lozen; uit- 

 hakken; kakken, iets (dir. obj.); de vorm . — daarentegen beteekent dan: het in- 

 direct object als direct object beliandelen met de intransilive handeling (z. 5.), dus hier: 

 bekakken. 



o o' 



Buiten het woord £s\i^ kentjing, is mij geen ander intr. verbum bekend, dat 

 dezelfde etymologische eigenschappen bezit. — Zie de noot * op p. 51. 



De groote overeenkomst tusschen de beide vormen Ji — en . — geeft aanleiding 1 , 

 dat zoowel in de spreek- als in de schrijftaal niet altijd het door het gebruik ge- 

 vestigd verschil in het oog gehouden en wel eens de eene voor den ander gezet 

 wordt. Men geeft daarbij gewoonlijk de voorkeur aan den vorm J> — . De taal- 

 vorschers moeten zich daardoor niet van het spoor laten brengen en daarbij aan 

 duistere verhoudingen denken, die in 't geheel niet bestaan. 



Ook beschouw ik het als muggezifterij en een' nutteloozen arbeid, als men in de 

 gevallen, waarin beide vormen gelijke beteekenis hebben, nogtans tracht verschillen 

 te ontdekken, waarvan de Maleijer thans volstrekt nog geen denkbeeld heeft, hoe- 



