74 DE VERANDERINGEN DER JIALEISCHE TAAL. 



9. J-j, 



ORTHOGRAPHIE, 



Zie b- en 3. 



DE BETEEKENIS 



van de accumulatie J> — f,, eene van de minder gebruikelijke, heeft verschillende 



schakeringen, naarmate de flexie, of het derivatum — j (b- of 2.) als grondwoord 



en het suffix £ (z. 3.), als verkorting van mnr^mmj^ haken, als bepalend element, 



dan wel het derivatum J* — (3) ( £ hier als verkorting van Jï) akan) als grond- 

 el 

 woord en het praefix ,\ (z. bO a ' 8 bepalend element moet beschouwd worden, en 



eindelijk , naarmate de wortel al dan niet een complement bij zich heeft. 



a. FLEXIE — r i (!}.), SUFFIX ^. 



Volgens de wetten der analogie, is hier de beteekenis: zoodanig op een object wer- 

 ken, dat het in een' toestand komt {een object in een' toestand brengen), waarin het cene 

 eenvoudige handeling, intransitief of transitief, verrigtende is, en men zou dus bv. de 

 volgende geheel juiste afleidingen kunnen maken. 



^!U- djalan, gaan; J^-y. ber-djalan (|j), in den toestand zijn van gaan; gaande 



■' ' r' 



zijn; £&W.i ber-djalan-ken, zoodanig op een object werken, dat het in den toestand 



& — tj 



° ' ". 

 komt (een object in den toestand brengen) van gaan; doen gaande zijn; Jls pak ai, ge- 



bruiken; ^J^y. ber-pakai, in den toestand zijn van gebruiken; gebruikende zijn; i SJ£[Li 



ber-pakai-ken, zoodanig op een object werken, dat het in den toestand komt, (een 



object in den toestand brengen) van gebruiken; doen gebruikende zijn. 



Ofschoon er nu inderdaad eenig verschil bestaat tusschen de beteekenissen der 



vormen *> — (3.) en £ — y (9.), wanneer de wortel intransitief verbaal is, zoo zoude 



het toch in de meeste gevallen haarkloverij zijn, in een woordenboek ook nog het 



bestaan van dezen laatsten te constateren, daar het toch in de meest letterlijke vertalin- 



b 'o' - 



gen geheel onverschillig is, of men bv. doet gaan, .jCilU- djalan-ken (5.), of doet 

 gaande zijn, ^GlU-.j ber-djalan-ken (9.). 



Bij transitieve verbaal-wortels is het geheel iets anders. Daar toch dient de vorm 



£ — (3.) nagenoeg alleen , om meer intensiteit aan de handeling te geven en een direct 



object aan te wijzen (de gevallen, waarin hij kan beteekenen: eene transitieve hande- 



