DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 75 



ling doen verrigten, zijn zeldzame uitzonderingen — z. p. 54.) en het verschil tus- 

 schen de twee vormen is wezenlijk; doch men bedient zich niet anders van dezen 

 vorm , dan wanneer de transitieve verbaalvvortel het object als complement bij zich heeft. 

 _b J\j pa ka i-ba dj oe, een badjoe gebruiken {aan hebben); ^.[j ^Ji'iji b er-pak al- 

 fa a dj oe (6.), in den toestand zijn van een badjoe te gebruiken; een badjoe gebruikende 

 zijn [aan hebben); -Ju ^CoULj b e r-p aka i-ken-ba dj oe, zoodanig op een object wer- 

 ken, dat het in den toestand komt (een object in den toestand brengen) van een badjoe te 

 gebruiken (aan te hebben); een badjoe doen aan hebben; Jw. _U ? jy->» ufitf^rt ^ er- 

 pak a i-k en sa-o rang ba dj oe-ran tai , iemand een kettingpantser doen aan hebben. 



Doch ook onder die voorwaarde is de vorm J* — .* in zijne natuurlijke beteekenis 

 weinig in gebruik. Hij heeft, zonderlinger wijs, meest altijd eene passieve betee- 

 kenis: hij stelt, hoezeer geen passief element daarin voorhanden is , het object voor, als eene 

 uitwerking ondergaan hebbende, waardoor het in den zoo even omschreven toestand gebragt is. 

 ^.i ftjJ AS pakai-tijang besi, ijzeren masten gebruiken {van een vaartuig); 



.«jj QAJ* iJüji ber-pakai-tïj ang besï, in den toestand zijn van ijzeren masten te 



gebruiken; ^«*j »jü ^^[Li b e r-p akai-k en-tïjang besï, eigenlijk, volgens den 

 vorm: in den toestand brengen van ijzeren masten ie gebruiken , doch werkelijk: in den 

 toestand gebragt zijn van ijzeren masten te gebruiken; van ijzeren masten voorzien zijn ; 



"* cZj o 'g ' 'g' ' g' ' o " 



s **j Zxi £\ÏVsji - / li'li' ^i b e s a r k ap a 1-nj a b e r-p a k a i-k e n-t ï j a ng besï, het 

 schip was groot en had ijzeren masten. 



De vorm Jï — .j kan, in zijne natuurlijke beteekenis, zeer goed alle flexiën aan- 

 nemen; bij I). ( J* — .jo) wordt het praefix *i van het stamwoord geëlideerd , zoodat 

 die flexie in vorm aan het stamwoord gelijk wordt. 



Q. DERXVATTJM — j (2.), SUFFIX JS. 



Hier is de natuurlijke beteekenis: zoodanig op een object werken, dal het in den 

 toestand komt {een object in den toestand brengen) van iels te hebben of met iets behebd 

 ie zijn; dan wel van iels te zijn van het subject; of eindelijk van eene intransitieve handel in j 

 ie verrigten. Doch het suffix J* sluit zich niet evengoed aan alle derivata van den 

 vorm —.i, hangende dit af van de natuur van den wortel, soms ook van het taal- 

 gebruik. 



