DE VORMVERANDERINGEN DER MAL E IS CU E TAAL. 81 



tijd (herhaling en voortduring) of ruimte (meer dan éénc plaats), zoo als uit do 

 betrekkülijke vormen zal blijken. 



Het vormt dan ook, op verschillende en soms uiteenloopende wijze: participia 

 activi, praesenlis en perfecli; participia passivi , praesenlis , perfecli en futuri {ge- 

 rundiva); adjecliva en adverbia, die zich echter, bij alle verschil, op het grondbegrip 

 van toestand, overeenkomst of veelheid laten terugbrengen. 



BETEEKENIS VAN j. — j>. 

 cc. Voor verbaalwortels. 



Parlicipiaal-injinilief (r. f>), met veelheid. 



sjli ga cl oh, lieren: s^ILj ber-gacloh (r. b.) , tierende zijn: j&jjjf-j bei- 

 gadö-han, tierende zijn, met hun velen of van verschillende zijden: .s^XÊ pan- 

 tj a r , gudsen ; f^^y. b e r-p a n tj a r (r. b.) , gudsende zijn; ^ AsaiLj b e r-p a n ij a- 

 ran, gudsende zijn, bij herhaling en voortduring (veelheid in tijd), bv. bloed; .jujö 

 h a in b oe r , z«cA verspreiden : j,*j»j b e r-h a m b oe r (r. 1>.) , 2 /c/i verspreidende zijn : 

 ^.yxtJbji b er-h a m böë-ran , participiaal-infinilief praesenlis: zich verspreidende zijn 

 naar verschillende rigtingen (veelheid in ruimte) — ; par iicipiaal-infinitie f perfecli: zich 

 verspreid hebbende zijn naar verschillende rigtingen, d. i. verspreid zijn; +£x> tïkam, 



sleehen: *-Ou»j ber-tïkam (r. |>.) , stekende zijn : ^-oüo^ be r-tik a-m a n , stekende 

 zijn, met hun velen, bij voortduring en van verschillende zijden {veelheid in getal, 

 tijd en ruimte). 



Hier is —.i (r. |>.) als grondwoord aangenomen, waaraan het suffix ^1 nog het 

 begrip van veelheid geeft. 



Maar men zou ook den substantivaal-vorm u>— (40.) voor verbaalwortels , die, 

 even als ons gelier, geguds , gesleek, veelheid aanduidt, als grondwoord en het. 

 pracfix ji als bepalend, d. i. ecne parlicipiaal-infuiilive beleekenis {z. 2.) gevend, kun- 

 nen beschouwen, en dan zou men nagenoeg tot dezelfde beteckenissen van den 

 vorm y;.— >> komen, met dat kleine onderscheid alleen, dat hier meer toestand, 

 daar meer handeling uitgedrukt wordt. Daarbij komt nog, dat de meeste sub- 

 stantiva deverbalia van den vorm lj >~ niet gebruikelijk, of liever in onbruik ge- 

 raakt zijn, zoo als J*>)3 gadö-han, ^süsj pan-tjeë-ran enz. 



