DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 107 



2. 

 Eene overdragtelijke , gelijkstellende, of eenige overeenkomst, geschiktheid of bestem- 

 ming aanduidende beteekenis. 



J££i' pang kal, het dikke of boveneinde van iels; ^U»* pangkalan, het begin, 



o' o' 



dus ook het einde, van een' weg; landingplaats ; steiger; »x*i lamboeng, de zijde 

 (flank) van een levend wezen of vaartuig ; ^^juJ 1 a m b öë-ng a n , waf aan levenlooze 

 voorwerpen met de. zijde van levende wezens overeenkomt, d. i. de zyde van levenlooze 



voorwerpen ; & T anale, /b'nd 5 ^U) a n a-k a n , ii>a/ op een kind gelijkt ; pop ; beeldje ; 

 ^c) oenggoen, t/o/c hout of klomp van eene andere brandstof, waarmede men het 

 ü«wr aaw H. smeulen houdt; ^fë) oenggöê-nan, wat daartoe dient, heeft gediend, 



woef o/" kan dienen, bv. ^^cï cf^ kajoe oenggöë-nan, hout van of voor een' 



oenggoen. 



3. 



Eene beteekenis van geographische benamingen , die eene eigenaardigheid van het be<> 

 naamde voorwerp uitdrukken. 



fys böëngoer, een boom van dien naam; \jjfa boéngöë-ran, ee»e plaats, waar 

 böingoer groeit. 



3. Adjectief. 



«- 5 



Van adjectiva vormt het suffix ^ , doch zeer zelden, subslanliva concreta, die de 

 door het grondwoord uitgedrukte eigenschap in eerf hoogen graad bezitten. 



(jjJU manis, zoef; ^^Ju manïsan, honig (*) , eig. zoetigheid, doch in die be- 



teekenis niet in gebruik; i-Jj^ sedap, lekker; ^:)a>» seda-pan, lekkernij. 



s. Adverbium. 



De van adverbia gevormde substantiva beteekenen iets, dat de door hel adverbium 

 aangeduide hoedanigheid bezit. 



jj\ löëwar, builen; ^.l^i loéwaran, wat van buiten is; bv. ^\\ c^jï örang 

 loéwa-ran, vreemdeling; JU**, sakali, ten eenenmale; JLd&» sakalï-an, alheid; 



geheelheid, bv. Jlc ^K*» sakalï-an ^alam, c/e geheelheid der wereld. 



(*) In Bandjarmasin suikerriet , te Batavia confituren. 



