DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 151 



jj ^.CftiA^ rneng-gïlingken (3. a-) dïri, zich oprollen; rL^j' teng-gïling, 



eig. £U?Jj ter-gïling, en dit voor ^jj ^«Liy «j jang ter-gïling-ken (3. cl-) 

 dïri, ze/s , da/ gedwongen is {welks natuur het is) , zich op te rollen ; de mieren-eter ; 

 ftl^? göëloeng, oprollen; jd ^CaSyS»* m e ng-g cë 1 oe ng-k e n (3. a.) dïri, 22c/& op- 



O' > G" O' 'O" c «* O' 'G* G^ 



rollen; »!^£sJ teng-gcêloeng; eig. £^J' t er-göêl oeng, en dit voor -jJ ^CêJjji «j 

 jang ter-gcêloeng-k en (3. et-j dïri, iets, dat gedwongen is [welks natuur het is), 

 zich op te rollen; een duizendpootachtig diertje, dat zich, bij de minste aanraking, 

 tot een kogel oprolt ; Ji'b bak oei, mand; Jilx*,* mem-bak oei (1.), de hoedanigheid 



G ' ' O' G ' •'G-' 



van eene mand vertoonen ; JÜjuJ tem-bakoel, eig. J.SVS' t er-ba koel (8. d-)> ze ^j 

 dat gedwongen is {wiens natuur het is), de hoedanigheid eener mand te vertoonen; een 

 visch met een 7 dikken, stompen kop, dien men, doch wat ver gezocht, met eene mand 

 vergeleken heeft. 



Ik zie mij door die voorbeelden gedwongen aan te nemen , dat de elisie der . van 

 het praefix .j' en het toekennen daarna van ci^ van dezelfde klankwijzigende kracht, 

 als aan * (z. a en 1), niet toevallig en evenmin zuiver euphonisch is, maar zijn' grond 

 heeft in het eigenaardige streven der taal, om het passieve door de natuur ge- 

 dwongen zijn van het individu te vereenigen met zijn schijnbaar toch actief handelen. 



58. — *>$> '. 



ORTHOGRAPHIE EN AFLEIDING. 



Deze vorm kan zijn: #. een afzonderlijke vorm; 



£. 32., als subst. gebruikt. 



Als ol. kan ik mij hem niet anders ontstaan voorstellen , dan uit — CS (28.) met 

 inschuiving der nasaal *, in stede van de beginletter van het grondwoord, die ver- 

 loren gaat en van welke de * den klinker overneemt. 



