138 DE VORMVERANDERINGEN DER MALEIS.CHE TAAL. 



BETEEKENIS. 







3 



O' £ 



Voor het eenige woord, waarop de vorm van toepassing is, pj öêtang, ver- 

 schilt zijne beteekenis van — > (64.) door het meer algcmeenc of collectieve van het 



denkbeeld, eene beteekenis, die de vorm ^ — kan hebben, wanneer het grondwoord 

 een substantief is (40., gr. w. substantief, «,.). 



£ij) öê t ang, schuld ; debet ; &>i\$ p i-öë t a ng , (64.) schuldvordering; ^tix» p i-j oé t a-' 

 ngan, iemands gezamelijhe schuldvorderingen; schuldvordering , meer algemeen, voorname- 

 lijk gebruikelijk in zamenstellingen bv. l^s <-j\j£ kitab pi-j oét a-nga n, schuld- 

 vordering s-boek. 



67. u . -J («) 



ORTHOGRAPHIE. 



Z. 65. en 11. 



AFLEIDING. 



<-s 



Aan het grondwoord — J (65.) treedt het suffix ^) (z. 40), als bepalend element, 

 en vormt zoo de constante substantivale accumulatie ^» — J. 



BETEEKENIS. 



Die vorm dient alleen tot het maken van breuken en verschilt van — J (65) door 

 niets anders, dan dat hij de substantivale natuur meer aanwijst en bij voorkeur 

 gebruikt wordt, wanneer de noemer van de breuk een zamengesteld getal, of de 

 teller grooter dan één is. 



fjM.i).^ s a-r a t o s , een honderd ; .« JjamJLm s a-p er-saratö-san, een honderdste 

 gedeelte; ^/lioJ « J d os w a-p e r-ti g a-a n , twee derden. 



Het getal vier maakt hiervan eene uitzondering, dat meer van den eenvoudi- 

 gen vorm houdt: u^Lo)J tJLJÓy tïga per-empat, drie vierden. 



o - — 



(*) (j* — j> (z. 65.) is niet gebruikelijk. 



