150 



DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 



♦ BETEEKENIS. 



Zij is nog intensiever collectief , dan r — (78.), en kan niet beter vergeleken worden , 

 dan met ons alle, met een cardinaal-geial. 



CSxï tïga, drie; i-lI^aIo k e-t ï ga- 2, de drie, waarvan gesproken is, allen; alle 



drie; ^rC^üt ke-tïg a-tiga-nj a , al die drie. 



V. ADVERBIALE DERIVATA. 



Aiie adjectiva, die de hoedanigheid eener handeling kunnen uitdrukken, oorspron- 

 kelijk of afgeleid, alsmede alle participia en ordinaal-getallen , hebben in 't ma- 

 leisen, voor zoo ver de natuur van den wortel het gedoogt, zonder verdere vorm- 

 verandering, ook eene adverbiale beteekenis. Terwijl het adjectivum , voor zijnu 

 gewone derivata, op zich zelven beperkt is, neemt het adverbium zijne grond- 

 woorden ook uit andere woordsoorten. 



De formatieve elementen voor adverbiale afleidingen zijn dan ook dezelfde, als 

 voor adjectiva (met uitzondering van ^ wan en ^ man, die het adjectief bij- 

 zonder eigen zijn), participia en numeralia: do praefixen ^ se (z. 47.), .^ ber 



o " " of 



(z. 2.) , y ter (z. c[.) eQ (-1/ ke (z. 28.); het suffix J\ au (z. 29.); en de redupli- 

 catie. Door middel daarvan worden drie en twintig derivata gevormd , waaronder 

 zeven primaire. 



Vaa de veertien accumulatiën valt in 't algemeen op te merken, dat zij, in de 

 meeste gevallen, niet dienen, om bijzondere betrekkingen aan te duiden, maar al- 

 leen, om de adverbiale beteekenis van het woord meer te doen uitkomen. 





Aanwas 

 achter. 



Grondwoord. 



Aanwas 

 voor. 



Graphische 



ophelderingen. 









V 







80 







<w 







81 



j 







<tv 







