180 DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 



SUBSTANTIVUM NUMERATIVÜM. 



<aJ 4,* pcëloh, s. num. , tiental. — h. <sdJL« sap cë loh een tiental; tien. — z. a. — i. "<xLS pcëloh — 2, pi. 



2 ^j'ji berpcëloh, tientallen hebbende zijn, d. i. uit tientallen bestaande zijn. 



6 XX^yi.9 perpóëlohken imp. van a. — a. ^.C*!yJU* mem perp öèlo hken, vertienden. — b. — c. — d. 



..C^'»>.xj' teper p cë lohken , bij verk. <xj»ï-aj' teperpcëloh. 

 9 £J.*ïji berpcêlohken, imp. van a. — a. .(.dj! ,*.*.*, mem berpcêlohken, in den toestand 



2. brengen. — b. — e. — d. .Q\Ji.xi teberpóèlohken, bij verk. £Jij)3 teberpcêloh 

 1 1 JtulS-j b e r p óe 1 ö h a n , in den toestand 2. zijn. 



14 p *Uv berpöë lo eli-2 , 2., met veelheid. 

 > 23 J&rdd»Üj ber pöël o h-p óelöh an, 11., met veelheid. 



45 ^Aïjï perpóelöhan, n. a. van 6: vertiending. 



82 <xiJy berpcëloh, 2, adv.; met tientallen. 



8S ijf^^rj ber poel öhan 11: , adv.: bij tientallen. 



94 r <*V/? berpcëloh-2, 14., adv.: 82., met veelheid. 

 99 arddJ-j berpcëloh-póelöh an, 23., adv. ; 88. , met veelheid. 



?-" 



e/ï 



PRONOMEN PERSONALE. 



akoe, pron. pers. 1. sing. , ik. — Het wordt in de spreektaal gebruikt: tegenover minderen 



uit den lagen stand; door ouders tegenover hunne kinderen; door kinderen tegenover hunne 

 ouders, met eenige uitzonderingen in de vorstelijke familën , die echter meer betrekking hebben 

 tot den vader, dan de moeder; door ouderen tegenover de jongere naaste bloedverwanten; gew. 

 door kinderen, voorn: speelkameraden, en lieden uit den laagsten stand, onder elkander; tegen- 

 over God; in een' verheven' of emph. stijl, tegenover iederen , bv. tegenover den veldoverste, 



wanneer men ten strijde trekt. — Het verlangt cene euphonische J na de praepos. .$) akan.-jJJ'lo 



•' " o " c " ' o " 



da koe; liet kan die euph. J aannemen na eene ^ en S: lLjiJ „.CwJjJu mendapatken 



dakoe en i±Sl JowidJto mendapatken akoe; lLS^ (U-*.^ menjembah djïkoe en fa^x? 



i* ( \ menjembah akoe. — De verkorting CJ koe is: 1. een personaal pronominaal-praefix , 

 dienende ter vorming van den l en pers sing. der gebr. tijden van het act., door zich, zonder 

 klankwijzigingen te ondergaan of te veroorzaken, aan den stamvorm te sluiten; 2. een possessief 

 pronominaal-suffix van den l en persoon , dat zich onmiddelijk aan het subst. hecht , en daarin , 

 in bepaalde gevallen, het verspringen of ontstaan van de verlengingsletter tengevolge heeft. — n. v. 



