DE VORMVERANDERINGEN DER MALEISCHE TAAL. 181 



p. — intr. het ik — zeggen, d. i. het zich zelven als den persoon aanwijzen, waarvan iets ge- 

 zegd wordt; het belijden; het bekennen; het als zijn gevoelen te kennen geven; het beweren. — 

 imp. van a. — a. lL/Ls-c mengiikoe, ik- zeggen enz. — tr. , het als bet zijne erkennen; bet 

 erkennen als iets; het belijden; het bekenen. — imp. van. a. — a. clA-a^o mengiikoe, als het 

 zijne erkennen enz. — b. — c. — d. — K oe 1 ï h a t , ik zie. — Te 1 a h s oe d a h k oe 1 T h a t , ik heb gezien. — 



Ajahkoe, mijn vader. — Ibóêkoe, mijne moeder Tijada maoe ï j a mengiikoe, hij ivil niet 



bekennen. — Mengiikoe, bahwa a 1 1 a h. ta.cala tóchan jang asa, belijden , dat God de aller- 

 hoogste de eenige Heere is. — Diakcênja anak, hij werd door hem als zijn kind erkend. — 

 Mengiikoe salahnja, zijne schuld erkennen. 



3 ufy^ tik cc ken, imp. van a. — a. .>»£_«,« mengiikcêken, doen ik — zeggen enz. (r. a. intr.), 



beweren van iets (dir. obj.); uitgeven voor iets; als het zijne erkennen enz. (r. a. tr.) , int. — 

 b. — e. — d. £S ! .> teriikoêken, bij verk. Cj>) s .'i terükoe. 



4 {m s s ^ akóëï en ^1^1 aköëwi, imp. van a. — a. ^ \£i&*> mengaköêï enz., als het zijne 



erkennen (r. a. tr.), int. — b. — c. — d. \^ s S\j teriik «iï enz., bij verk. (Jj")*y terükoe. 

 44 CJ\L&i p e ng ü k oe , n. ag. van r. a. intr. of tr. 

 46 ^Sisi pengaköêan en ^SLa-'i pengakeëwan, n. a. van r. intr. of tr. ; n. p. perf. van 



r. a. tr. : belijdenis ; bekentenis ; verklaring. 



j) intjoet, adj. en adv., van vorm of gestalte : scheef; kreupel-; van de uitspraak : verkeerd, 



ADJECTIVUM. 



versch. van gebrekkig. — s. , bet scheve enz., als hoed; het scheef enz. zijn. 



1 c^sJuiU m engïn tj oet, de lioed. r. aannemen; — vertoonen ; scheef enz. worden; scheef of, 



kreupel gaan ; de woorden verkeerd uitspreken, 

 sIaaJU) menamboeng (r. ti^'i tamboeng, onbeschoft enz.), de hoed. v. vertoonen; zich 

 onbeschoft enz. gedragen.— b. 



2 i_c.«'\-> berocrai (r. L _c,J óèrai, los; niet verbonden enz.), losheid enz. hebbende zijn ; los enz. zijn. 



3 >'%^ i n tj oe t k e n , imp. van a.— a. ^.GrsJóU m e ng ï n tj oe t k e n , scheef enz. doen zijn (ma- 



ken). — b. — c. — d. jJola; S .S t e r ï n tj oe t k e n , bij verk. i^r^J-^i' l e r ï n tj oe t. 



r Gütj banjakken en ^\Ai b a nj a^k e n (r. J-j'o banjak en bb banjfe', veel enz.), imp. 

 van a.— a. ^ZaAxa* membanjakken enz., veel enz. doen zijn (maken): vermeerderen — b.— 

 e.— d. { J&Aiji ter banjakken enz, lij verk. g-jfcf ter banjak enz— Deze af. is minder 

 gebr., dan. 5 — ■ 



