Vereenigde O. I. Comp. — Goud. 7 



De waarde bepaling der dukaten op 18 schellingen, volgens het 

 even genoemd plakaat van 13 April 1700, werd vervolgens herhaald 

 en bevestigd bij het plakaat van 17 Maart 1701 en de resolutie van 

 3 Maart 1716. 



Ook de Bewindhebbers in Nederland bragten het hunne bij tot 

 verwarring van de geldcirculatie in Indië'. Zoo blijkt uit -de resolutie 

 van 13 Januarij 1730 , dat // onder het zware goud kapitaal van 3.447.999 

 //gulden, 8 stuivers en 8 penningen" zich ook bevond eene hoeveelheid 

 van 7.9451/2 gouden crusado's // successief van de kamer Zeeland ont- 

 vangen. " 



Om de Compagnie op alle mogelijke wijzen van die munt met 

 voordeel aftehelpen werd zij , op voorstel van den gouverneur-gene- 

 raal, bij openbare notificatie en affixie van billetten gangbaar ver- 

 klaard » te dezer stede mitsgaders in 's Compagnies verder gebied in 

 n Indië" , en uitgegeven tot 6 1/2 rijksdaalder of ƒ 19:10, doch onder be- 

 ding , dat de Compagnie geene grootere hoeveelheid van die specie in 

 betaling zou aannemen dan uit hare kas was uitgegeven. 



Het slaan van gouden munt voor 's Compagnies rekening te Batavia 

 was een gevolg van het contract met den soesoehoenan van Soerakarta 

 van 11 november 1743, waarbij in artikel 22 die vorst zijn muntregt 

 aan de Oost-Indische Compagnie afstond. 



In 1744 werd van dit pas verkregen regt // tot verzekering van dat 

 //regaal voor de Maatschappij door eene werkelijke exercitie van het- 

 // zelve" het eerst gebruik gemaakt (*). 



In de geldkamer te Batavia was eene aanzienlijke hoeveelheid ongemunt 

 goud voorhanden , terwijl er groote schaarschte aan alom gangbare munt 

 werd ondervonden , doordien er sedert eenige jaren geene dukaten meer 

 uit Nederland waren aangevoerd , welke muntsoort dien ten gevolge ook 

 zeer hoog in prijs was gestegen. De Kegering meende zich dus, met veel 

 waarschijnlijkheid van een „zoet" voordeel, te kunnen bedienen van het 



(*) Zie resolutie van 13 December 1753. 



