Vereenigde O. I, Comp. — Zilver. 2 



<y 



Het verhoogen der waarde van het grove zilvergeld kon echter 

 den uitvoer daarvan niet tegenhouden, omdat zijne werkelijke waarde 

 toch dezelfde bleef en slechts afhankelijk was, even als bij alle koop- 

 waar , van vraag en aanbod. De Chinezen vooral sleepten groote hoe- 

 veelheden Nederlandsen geld, bijzonder kroonen , rijksdaalders en rea- 

 len, weg. En daar de aanvoer uit Europa niet in verhouding bleef 



//48 stuivers, werd na de verhooging van deze munt tot 60 stuivers verwisseld in eene 

 //zoogenaamde courante reaal, eene denkbeeldige munt, welke den koers van 48 stuivers 

 '//bleef behouden. Maar ook de reeds bestaande onevenredig-heid tusschen de gancbare 

 // waarde der muntspeciën in Nederland en in Indië werd door den onderwerpelijken maat- 

 // regel aanmerkelijk vermeerderd, want de keizerdaalder gold nu 20°/ o , de zilveren Spaansche 

 //reaal 25°/ meer 'm Indië dan in Nederland. Wel is waar, werd hierbij, als 't ware 

 // tot verontschuldiging , aangevoerd , dat het zilver in Indië eene hoogere waarde zou be- 

 // zitten dan in Nederland , maar het valt moeijelijk de beteekenis van deze stelling te door- 

 // gronden. Immers het laat zich begrijpen, dat de betrekkelijke waarde van ieder voorwerp 

 // en dus ook van een stuk zilver kan verschillen naarmate van de plaats , waar het zich 

 //bevindt; het is dus zeer wel mogelijk, dat Let zilver in Indië eene hoogere betrekkelijke 

 //waarde bezit dan in Nederland, dat is, dat men voor een gelijk bedrag van hetzelve eene 

 //grootere hoeveelheid van alle andere voorwerpen magtig kan worden. Maar hoe is het 

 //mogelijk, die hoogere betrekkelijke waarde door een grooter getal onderdeelen of stuivers uit 

 //te drukken? Immers de hoogere waarde van het zilver kleeft evenzeer op den zilveren 

 n stuiver als op de zilveren reaal of keizerdaalder , zoodat toen de Indische Regering beide voor 

 //60 stuivers gangbaar verklaarde, niettegenstaande de v eerste slechts 48 en de laatste 50 

 // stuivers waarde bevatte, zij daadwerkelijk de eenheid gelijkstelde, in het eerste geval met 

 //60/4S, in het tweede geval met 60/50". 



Hoewel deze redenering volkomen juist is, moet men daarbij echter in aanmerking nemen, 

 dat het zilver van de stuiverstukken en dat der realen en daalders niet hetzelfde was , zijnde 

 het laatste van veel beter gehalte dan het eerste en daardoor ook veel meer door Chinezen 

 en anderen gezocht. 



Vermits nu de Indische Regering minder eene juiste verhouding van het kleinere tot het 

 grootere geld, dan wel het tegengaan van den uitvoer van het laatste bedoelde, was het 

 vrij wel onverschillig of zij de eenheid in het eene geval aan 60/48 en in het andere aan 

 60/50 gelijkstelde , mits slechts zooveel meer stuivers en derhalve ook zooveel meer andere 

 zaken, als men voor een stuiver bekomen kon , door Chinezen en anderen moesten gegeven 

 worden om een reaal of daalder te bemagtigen , hetgeen natuurlijk cenige belemmering in 

 den uitvoer der laatstgenoemden moest ten gevolge hebben. 



