"^1 



42 Vereehigde O. I. Comp. — Zilver. 



waarde der Nederlandscbe dukatons , hoezeer zij w in gewigt en spe- 

 cie ruim zoo goed waren," werden gangbaar verklaard. 



Het gebrek aan dukatons en ander zilvergeld deed zich echter voort- 

 durend gevoelen , zoodat eerstgenoemden zelfs eene agio van 25°/ behaal- 

 den. De Iieeren XVII trachtten hierin te voorzien, door, bij brief 

 van 27 Julij 1719, de waarde der dukatons, die officieel was geste- 

 gentot 971/2 stuivers ligt geld, terugtebrengen tot eenen koers van 11 

 schellingen, gelijk staande met 821/2 stuivers ligt of 66 stuivers zwaar 

 geld, vermits hare hooge waarde aanleiding gaf tot het zenden van 

 die muntsoort naar Indië, om er wissels op de Compagnie naar Ne- 

 derland voor te nemen, die a pari voldaan werden. Hierdoor had de 

 Compagnie in vijf jaren tij ds (van 1712 tot 1717) verloren de som 

 van ƒ 752.927:7 (*). 



Bij deze schaarschte aan zilveren munt kwam nog het slechte gehalte 

 daarvan. Aanvankelijk werd de oude en ongangbare munt van Batavia 

 naar Bengalen gezonden en aldaar hermunt; maar om reden het verlies 

 daarop zeer aanzienlijk was , gelastten de Heeren Meesters , bij brief 

 van 30 Julij 1721, die munten naar het Vaderland te zenden, ten 

 ware men ze te Batavia , vóór de verzending naar Bengalen , op het 

 gehalte van ropijen kon versmelten. 



Het slechte gehalte of welligt de verminking van de dukatons leidde 

 de Indische Regering in 1722 tot het voorstel, om al de dukatons 

 te doen smelten en vervangen door eenen anderen standpenning , voor- 

 zien van eenen inlandschen (// moorschen") stempel. De Heeren XVII 

 hechtten, bij brief van 17 Julij 1724, hieraan hunne goedkeuring, met 

 last om die nieuwe munt op hoogen prijs te stellen, zoo ter voorko- 

 ming van verwarring met de Europesche munten als om den uitvoer 

 door de Chinezen tegen te gaan. Na de gangbaar verklaring van die 



(*) u Het schijnt onbegrijpelijk, hoe men zich gedurende zoo vele jaren eene moedwillige 

 //opoffering van niet minder dan 15 stuivers op eiken dukaton heeft kunnen laten aanleu- 

 //nen." Zuylen van Nyevelt , blz. 374. 



