Java (Hindoe-tijdperk). — Zilver. 131 



Deze laatste opvatting schijnt de juiste te zijn, daar sommige zilveren 

 stukken eene dergelijke figuur vertoonen , welke duidelijker den lotus- 

 vorm heeft. Op de andere zijde ziet men eene figuur, welke ongetwijfeld 

 eene letter is, doch welke ons niet gelukt is te bestemmen. 



Van deze soort bezit het Bataviaasch Genootschap ook een exem- 

 plaar, dat juist den vorm van eene maïs-korrel heeft en in stede van 

 de letter op de keerzijde twee tamelijk diepe en paralelle groeven 

 of insnijdingen vertoont. 



De andere soort (pi. 12, no. 120) is een fraai, plat en rond muntje, 

 wegende 0.9 ned. wigtjes. De eene zijde heeft eene ster met vier 

 punten. De andere zijde is glad. 



Ook Marsden heeft twee oude, gouden muntstukjes van Java gekend; 

 hij geeft er geene afbeelding van, maar uit zijne korte beschrijving 

 (Numismata Orientalia, deel II, blz. 811) kan men afleiden, dat zij 

 in vorm gelijk waren aan die, onder no. 119 hiervoren bedoeld. 



ZILVER. 



Zilveren munt is in de Hindoe-periode op Java lang zoo zeldzaam 

 niet geweest, als men uit Crawfurd en Raffles zou opmaken. Het 

 Bataviaasch Genootschap bezit een groot aantal zilveren , oud-Javaansche 

 muntstukken en nog zeer velen zijn in handen van liefhebbers of in het 

 bezit van kabinetten in den vreemde. De meesten zijn gevonden in 

 midden- Java , beoosten Cheribon en de Preanger-regentschappen en 

 bewesten Bezoeki. Gedeeltelijk zijn het brokstukken van holle of platte 

 stukken zilver, die waarschijnlijk eerst in eenen regelmatigen, plat-ronden 

 vorm gegoten en daarna ruw in stukken gekapt en gestempeld zijn. De 

 anderen zijn tamelijk regelmatig ronde , deels holle , deels platte stukjes. 

 Raffles zegt, dat deze gevonden werden in de nabijheid der voornaamste 

 tempels. Men vindt ze echter ook in het open land begraven. 



