138 Java (Hindoe-tijdperk). — Onedele Metalen. 



overeenkomstig het begrip, dat, in sommige landen, den Roomsch- 

 Katholieke eene penning doet dragen met het beeld van den Heilige , 

 op wiens naamdag hij geboren is. 



Het gat in het midden kan hebben gediend om eene snoer door 

 te laten gaan, waarmede de penning om den hals werd gehangen, op 

 dezelfde wijs, als thans nog onder den inlander en den Chinees op 

 Java kinderen met penningen worden behangen. 



Indien wij aannemen , dat dit vroeger gebruikelijk was te doen met 

 woekoe-penningen , dan is niets natuurlijker dan dat ook penningen 

 met andere voorstellingen, bij wijze van sieraad of onheil werend of 

 heilaanbrengend middel, op dezelfde wijs werden gebezigd. Daar- 

 toe kunnen hebben gediend de door ons afgebeelde penningen , welke 

 niet op de woekoe's betrekking hebben, zoo als no. 156 tot en met 

 no. 162. 



Ook deze penningen hebben vermoedelijk eene bijzondere betee- 

 kenis gehad , die wij echter thans niet meer kunnen nagaan. Zoo schijnen 

 de visch en de krab op no. 160 als teekenen van den dierenriem in ver- 

 band te staan met eenige astronomische of astrologische berekening (*). 



Maar vooral twijfelachtig als munt van Java komt ons voor no. 163, 

 die aan de eene zijde eene geheel Hindoesche voorstelling en aan de 

 andere zijde eene Arabische, godsdienstige spreuk heeft, die wij 

 aldus lezen: sj^ 1) *UÏ *SÏ 1 d. i. er is geen God dan de eenige God. Kan 

 men sterker contrast zich voorstellen dan op dit stuk? Aan de 

 eene zijde Indië met zijne olifanten en gedrogtelijke menschelijke 

 figuren ; aan de andere zijde de hoofdspreuk van het Mohame- 

 daansche geloof, dat elke nabootsing van door God gemaakte schep- 

 selen eene zonde noemde! En toch heeft dit stuk, evenals de 

 overige , munten genoemde stukken , een vierkant gat in het midden. 

 Maar het is immers niet denkbaar , dat de Mohamedaansche overheer- 



(*) Vergelijk Raffles, History of Java, 1817, deel I, blz. 477. 



