BAN K A. 



Geene natie ter wereld is zoo aan hare nationale eigenaardigheden 

 en gebruiken gehecht als de Chinesche. Waar zich dan ook Chine- 

 zen in groot aantal ophouden , trachten zij zich een eigen bestuur 

 te geven en eene zekere onafhankelijkheid aan te nemen. Het is 

 dus in het minst niet te verwonderen, dat in de groote Chinesche 

 vestigingen ter Westkust van Borneo en op het eiland Banka ook 

 munt werd geslagen, die onder de Chinesche mijnwerkers gangbaar 

 was, zonder dat die gangbaarheid door den souverein des lands was 

 erkend. Zulks hield stand, tot clat de souverein tusschen beiden trad 

 en slechts de door hem als wettig betaalmiddel erkende munt toe- 

 stond te gebruiken. 



. Van Banka zijn ons twee tinnen, Chinesche munten bekend, waar- 

 van wij de verklaring door den Weleerwaarden Heer J. J. Langen- 

 hoff, R. K. geestelijke te Soengei Selan laten volgen. 



No. 234. Voorzijde, in het Kai- of Keh-dialect , dat op Banka het 

 meest gesproken wordt, boven: sjoen (gelukkig); onder: kien (voor- 

 spoedig). Keerzijde, links: si (best); regts: Jcong (gemeene). 



De letters kongsi vindt men zeer veel boven de deuren van 

 Chinezen, die gezamenlijk handelen of werken, en staat gelijk met 

 ons: firma. Sjoen-hien is de naam, welke het gezelschap, dat soms uit 

 leden van dezelfde familie bestaat, aanneemt = firma N.N. De Chi- 

 nezen kiezen voor dien naam uit hunne bloemrijke taal gewoonlijk 

 geluk en voorspoed voorspellende woorden. Sjoen-hien kong-si be- 

 teekent dus niets anders dan den naam , door den munt-uitgever voor 

 zijne firma aangenomen. Zijn persoonlijke naam luidde natuurlijk ge- 

 heel anders. 



