176 Banka. 



Vóór de invoering van duiten op Banka was aldaar algemeen in 

 gebruik , dat een gegoed , Chineesch koopman geld sloeg en eene waar- 

 de naar goedvinden aan dat geld hechtte. Deze munt werd zeer veel 

 van tin geslagen en wel zoodanig, dat de intrinsieke waarde, welke 

 slechts 1 cent bedroeg, eene waarde van 50 of 100 centen represen- 

 teerde. De geldmunter gaf zijne munt voor die waarde uit en nam 

 haar ook wederom daarvoor in ontvangst, doch door het namaken van 

 deze munten verloor de oorspronkelijke munter soms een aanmerkelijk 

 kapitaal. Zoo werd vroeger een rijke Chinees, Lim-Njoekpiang, die 

 tinnen geld sloeg, gangbaar in de drie distrikten Pangkal-pinang, 

 Koba en Toeboali, door het namaken van zijne munt, welke hij op be- 

 vel van het Nederlansch-Indische Governement moest inwisselen en 

 versmelten, geheel geruïneerd. Vruchteloos heeft men getracht van 

 zijne munt nog een exemplaar te vinden. 



Uit het voorgaande blijkt, dat die munten slechts in eenen bepaal- 

 den kring gangbaar waren. De uitgebreidste kring was die van 

 Lim-Njoekpiang. 



No. 235. Voorzijde, boven: tjlen (voorspoedig, regtvaardig, echt); 

 onder: foeng (wind); links: njat (zon); regts: mien (klaar). Keerzijde, 

 links: kiem (nu, thans); regts: koe (vroeger). De beteekenis dezer 

 woorden is : de van oudsher gelukkige en echte , ware munt. 



Gelijk boven reeds is opgemerkt, zijn ook deze woorden bloemen- 

 taai en worden slechts als teekens tot onderscheiding van de munt 

 van dezen of genen gebruikt. 



No. 236. Hoat (vruchtbaar) hien (voorspoed). \ 

 .</ 237. Hoe' (terugkeerend) hien. I De keerzijde van 



// 238. Tiang (langdurig) hien. \ al deze munten is 



// 239. Sing (overvloed) hien. I gelijk aan die van 



u 240. Hap (vereenigd) Sing (overwinning), i no. 234. 

 " 241. Taai (verheven) hien. 



