deze de rampen van Indra, of eene edele veront- 

 waardiging vervulde hun gemoed } en hunne 

 woede werd zoo groot, dat vlammen vuurs uit 

 hunne monden schoten ; en ziet - die vlammen 

 vormden eene godin , van onbeschrijfelijke schoon- 

 heid, wier beeld gij hier voor u ziet, en die 

 den naam van Doerga ontving. Op Maiiishasoer 

 afgezonden , valt zij het monster aan, dat gedurig 

 van gedaante verwisselt. Maar toen de godin 

 den voet zette op den kop van den buffel , 

 in welk dier hij zich nu had veranderd , toen 

 kwam een menschelijk ligchaam uit den nek 

 van dat dier te voorschijn , dat door Doerga 

 bij het haar werd gegrepen , en in het 

 hart werd doorboord. Ziet , mijne Heeren , 

 met welk een bewonderenswaardig talent , de 

 beeldhouwer, in den ruwen riviersteen, de zachte 

 maar waardige uitdrukking , de bevallige ge- 

 laatstrekken , de sierlijke vormen meesterlijk 

 heeft gebijteld. Hij stelt de godin voor op het 

 oogenblik , «toen hare voet, met zijne klinkende 

 versierselen , den kop van Mahishasoer drukte ; 

 toen werden al de bloesems der pas ontloken bloe- 

 men, van de bron, door hare alles overtreffende 

 schoonheid in de schaduw gesteld, (met onbevallig- 

 heid bedek t)" (*). En inderdaad het werk van den 



(*) Zie: Edward Moor, Hindu Pantheon pag. 152. 



